Źródło Najważniejszych Newsów

Co nowego w prawie pracy?

01.02.12

 

Zmiany w urlopach rodzicielskich

W 2010r., legislator wprowadził do Kodeksu pracy dodatkowy wakacje macierzyński w wymiarze 2 tygodni zakładając jednocześnie iż, co dwa kolejne lata do roku 2014 jego wymiar będzie co chwila dłuższy. I tak dalszy urlop macierzyński  oraz dodatkowy wczasy na warunkach urlopu macierzyńskiego w okresie od 1 stycznia 2012r. do 31 grudnia 2013r. wyniesie:

 

• przy urodzeniu jednego dziecka w trakcie  jednego porodu – do 4 tygodni
• przy  urodzeniu więcej niż 1 dziecka w trakcie jednego porodu - do 6 tygodni
• w przypadku przyjęcia na wychowanie jednego dziecka – do 4 tygodni
• w przypadku przyjęcia na edukacja więcej niż jednego dziecka – do 6 tygodni
• Wydłużeniu uległ również urlop tacierzyński który od stycznia br. wynosi 2 tygodnie.

 

Od nowego roku prawa do zasiłku macierzyńskiego zostały pozbawione kobiety które przyjmą na wykształcenie milusiński -  w wieku do  7 roku życia, a w przypadku dziecka poniżej którego podjęto decyzje o odroczeniu obowiązku szkolnego w wieku do 10 roku życia – w ramach  rodziny zastępczej zawodowej bez względu na to czy są z dzieckiem spokrewnione czy nie. wcześniej pokrewieństwo uprawniało do poboru zasiłku.

Minimalna stawka – 1500 zł brutto

W 2012r. chlebodawca nie może płacić mniej  niż 1500 zł, to dobra wiadomość lecz pamiętać należy iż kwota ta jest kwotą brutto a dlatego zawiera w sobie składki na ubezpieczenia zaś zaliczki na taksa dochodowy. Po ich odliczeniu pracownik na rękę otrzyma 1111,86 zł netto. powinno się pamiętać iż, ilość minimalnego wynagrodzenia ma działanie na kolejność innych świadczeń jest ona istotna m.in. dla obliczania różnego rodzaju kwot wolnych od potrąceń (kar pieniężnych, zaliczek pieniężnych, należności innych niż świadczenia alimentacyjne) powoduje plus ewolucja odpraw i odszkodowań pracowniczych i dodatków za pracę w nocy.

Więcej czasu na zaległe urlopy

Co do zasady urlop wypoczynkowy dalej ma obowiązek być wykorzystany do końca roku kalendarzowego za który przysługuje, wszak od stycznia 2012r. zaległe dni wolne które z różnych przyczyn  nie zostały wykorzystane będą mogły być udzielone przez pracodawcę do końca września, a nie jak do tej pory do końca marca. z racji temu – o ile niezbicie wyrazi na to zgodę boss – należny urlop można skorzystać w miesiące wakacyjne.

Większe rygory dla niepełnosprawnych

Od początku roku osoby z orzeczonym umiarkowanym lub znacznym stopniem niepełnosprawności i zatrudnione na cały etat, które nie otrzymają od lekarza prowadzącego zaświadczenia o konieczności stosowania skróconej normy czasu pracy będą musiały pracować 8 godzin dziennie, w sumie 40 godzin tygodniowo. chyba że jednak takie zaświadczenie przedstawią  ich czas pracy  nie będzie mógł przekraczać 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo. Zaostrzono także wymogi dla zakładów pracy chronionej które aby trwać taki status będą musiały aktualnie angażować 50% osób niepełnosprawnych (to tej pory 40%) w tym 20% w stopniu znacznym (dotąd 10%)

Nowelizacja art. 213 K.p – chlebodawca zaoszczędzi

Na koniec warto wtrącić iż, od nowego roku uproszczone zostały wymagania dotyczące budowy lub przebudowy  budynku, w którym mają odkrywać się pomieszczenia pracownicze. nadal konieczne jest aby prace takie dawny wykonywane na podstawie projektów uwzględniających wymagania dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy.  Zniesiono niemniej jednak wymóg  zaopiniowania tych prac z wykorzystaniem uprawnionych rzeczoznawców w trybie odrębnych przepisów. poprawka ta w dużym stopniu ograniczy zarówno koszty jak i czas wykonywanych z wykorzystaniem pracodawcę robót.

 

źródło: Co nowego w nieomalże pracy?

RSS

Skuteczne zarządzanie niekiedy

01.02.12

Zacznijmy po pierwsze od tego, skąd się bierze poczucie przytłoczenia. impresja przytłoczenia bierze się stąd, że czujesz, że masz zbyt masa spraw na głowie jednocześnie. I tak naprawdę nie ma najmniejszego znaczenia czy są to sprawy zawodowe czy osobiste. W Twoim organiźmie powstaje stres towarzyszący z nadmiarem tematów, czujesz że to Cię osłabia i nic tak no tak nie możesz zrobić dobrze. Twoje konkret nie jest najzwyczajniej w świecie w stanie przetworzyć dodatkowo wszystkich informacji, których od niego wymagasz.

Wskutek tego odczuwasz raz za razem przekraczający poziom frustracji, dekoncentracji i zmartwienia. Nic nie idzie po Twojej myśli i zgodnie z planem. W rezultacie nie jesteś w stanie finalizować żadnego zadania i zaczynasz dysponować tendencję do odkładania razem na potem. historia się tak dlatego, że automatycznie z zadań, które masz do zrobienia, zabierasz się w pierwszej kolejności za to, które jest dla Ciebie najprostsze. Co za tym idzie, grunt projekty schodzą na kolejny plan, gdyż  na pokłosie poczucia przytłoczenia nie wiesz, od czego i jak masz zacząć. Niestety w tej sytuacji ważne, duże i trudne zadania zazwyczaj odkładasz na przysłowiowe jutro, zamiast skupić się na nich w pierwszej kolejności i uskutecznić je sprawnie w najwyższym stopniu skupienia.

No dobrze, już wiemy, jak wygląda sytuacja, już wiemy, z czym sobie nie radzisz, jakie emocje to w Tobie wywołuje i do czego to prowadzi. Od czego z tej przyczyny zacząć pozbywanie się poczucia przytłoczenia?

Po pierwsze danie i niechybnie najważniejsze, uświadom sobie kwestię związaną z czasem. otóż nie masz go w wystarczającej ilości, żebyś  mógł przeprowadzić wszystkie swoje zamierzenia. Musisz podejmować mądre decyzje i wybierać, co jest dla Ciebie na wiadomy krótki czas najważniejsze. Po prostu z niektórych osób i zadań musisz najzwyczajniej w świecie zrezygnować. jeżeli tego nie zrobisz, nie zrealizujesz najważniejszych dla Ciebie celów, nie wykonasz ich wystarczająco dobrze, dlatego że Twojej pracy jeszcze raz dotrzymywać towarzystwa będzie poczucie przytłoczenia.

Musisz też nauczyć się dodatkowo, jak maksymalnie wykorzystać każdą godzinę dnia. wręcz przeciwnie w ten podejście pozbędziesz się poczucia przytłoczenia. Dobrze, żebyś miał poczucie, że wykorzystujesz każdą godzinę na właściwe sprawy, aby w jak najbardziej sprawny sposób dopiąć celu wszystkie zadania, które są konieczne do zrobienia. jak koncentrujesz się na tym, co jest ważne, możesz dokonać zmiany swój fortel myślenia, oswobodzić się od dużej dawki stresu i odzyskać energię niezbędną do tego, iżby te zadania przyzwoicie zrealizować.

Poniżej znajdziesz kilka sprawdzonych pomysłów na działania, które przybliżą Cię do Twojego sukcesu:

Uświadom sobie, że nie jesteś w stanie uskutecznić wszystkiego, czego chcesz jednocześnie. Będzie to od Ciebie wymagało multum cierpliwości, aby przejść od stanu przytłoczenia do poczucia, że efektywnie zarządzasz swoim czasem.

Zrelaksuj umysł. Weź kilka głębokich oddechów. Uspokój swoje myśli. przeciwnie łagodzenie i wyprowadzenie Twojego umysłu ze stanu rozgorączkowania i przeciążenia pomoże Ci skoncentrować się na tym, co i jak musisz zrobić. z powodu temu w stosie pilnych spraw do załatwienia, szybciej zobaczysz to, co jest w danym momencie najważniejsze. Pamiętaj też o krótkich 10-cio, 15-to minutowych przerwach w trakcie pracy.

Ustal priorytety mając na względzie długofalową perspektywę. Ustalając najważniejsze sprawy, w pierwszej kolejności zajmij się tym, co przyniesie się najlepsze długoterminowe efekty. Zajmuj się przede wszystkim takimi sprawami, które przyniosą Ci korzyści w przyszłości. rozległy widok dnia dzisiejszego okazuje się nieraz niezbyt wystarczająca, by zabrać się do pracy.

Zapisuj. To ciekawe, że ręce do pracy sukcesu tworzą każdego dnia swoją listę projektów i czynności, którymi chcą się zająć. ze względu temu widzą, co mają zanim sobą, łatwiej podejmują decyzję dotyczącą tego, co jest na ich liście najważniejsze do zrobienia. Ucz się od najlepszych! Umieść na Twojej liście wszystkie sprawy i te duże i te małe, a potem poświęć chwilę, iżby dostosować ją od najważniejszych do bynajmniej ważnych. jeśli nie będziesz wiedział dokładnie, co masz do zrobienia, jest niesłychanie duże prawdopodobieństwo, że coś Ci "wyleci" z głowy i o czymś zapomnisz. Za każdym razem, gdy coś wykonasz, wykreśl to z Twojej listy. To daleko ułatwi Ci pracę.

Kup terminarz i zaplanuj osobisty dzień. Planuj ogół co masz zrobić w blokach godzinowych i zwróć uwagę na to, że ludzie, którzy pracują projektowo a nie godzinowo, częściej odnoszą sukces. Zaplanuj osobisty dzień toteż w taki sposób, aby posiadać na dosyć tego dnia poczucie, że zrealizowałeś jakikolwiek bliźniaczy obowiązujący model lub przynajmniej jego gigantyczny fragment.

No dobrze, wskazówki są. Czy i jak działają sprawdzisz najlepiej w praktyce. Być może pod ręką okazji odkryjesz jeszcze inne sposoby, które pomogą Ci doradzić sobie z poczuciem przytłoczenia i ułatwią Ci pełną koncentrację na tym, co masz w danym momencie do zrobienia. No dobrze, nie ma co rozciągać - do dzieła! gotowy do pracy? stąd od czego zaczniesz?

źródło: Skuteczne administracja czasem

RSS

Siedem grzechów głównych managementu

29.01.12

Jakie cechy i zachowania wyróżniają pracownika na kierowniczym stanowisku? Już w starożytności to pytanie stawiali sobie polityczni i religijni dostojnicy. plus głowa Kościoła Grzegorz I pod dosyć tego VI wieku sporządził rejestr przywar. Listę siedmiu grzechów głównych – inaczej postaw, które u pracowników na kierowniczych stanowiskach prowadzą do niewłaściwych  zachowań. Ten ewidencja i dzień dzisiejszy prawdopodobnie być dla managerów zbiorem cennych wskazówek.
Kierowanie ludźmi i organizacjami było zadaniem dostojników już w starożytności. Po tym, jak w 380 roku chrześcijaństwo stało się rzymską religią państwową, dom modlitwy rozwinął się w wielką i potężną organizację. Z licznymi biskupstwami, zakonami, klasztorami można by porównać go do międzynarodowego przedsiębiorstwa z wieloma filiami.

Pytaniem, z jakim zmagali się kościelni decydenci, było: według jakich wspólnych zasad powinniśmy przemykać organizację? Jak powinny oszczędzać się osoby na kierowniczych stanowiskach? Oczywistym było, że jeżeli urzędnicy w organizacji nie będą się tego wiedzieli, nie wyznaczą kierunków działania, wówczas organizacja się rozpadnie.
Tym problemem zajmował się oraz papież Grzegorz I, który sformułował pod koniec VI wieku katalog przywar. Sporządził w nim listę grzechów głównych, które notorycznie fałszywie nazywane są grzechami śmiertelnymi. Opisują one postawy, które mogą biec do niewłaściwych zachowań i niechcianego rozwoju zdarzeń. Grzechy główne są istotne i i dziś. Managerowie, którzy są urodzonymi przywódcami,  intuicyjnie ich unikają.

Grzech czołowy 1:

Superbia ( pycha, szukanie poklasku, duma)
Dla Grzegorza I był to najcięższy grzech, który jest wyrazem koncentracji na sobie samym. Oznacza to, że wyniosły nie pojmuje siebie jako części pewnej całości. Czuje przewagę nad otoczeniem i oddaje się wszechmocnym fantazjom. Mogę wszystkim kierować, całokształt opanować, całość uczynić. Wyniosłemu brakuje pokory: nie jest świadomy swojej zależności od innych, ani nie zna swoich ograniczeń.
Również managerowie nie są uodpornieni na pychę, zwłaszcza, gdy już czasem dowiedli swojej wspaniałości i ponadprzeciętności. jeżeli żyją w wieży z ciało słoniowej i są otoczeni tylko przez pochlebców, pojawia się ryzyko, że stracą kontakt z rzeczywistością. dopiero do przewidzenia jest niepowodzenie, bo jak wiadomo hardość pojawia się przed upadkiem.
Zapobieganie:

• otaczaj się osobami z kręgosłupem moralnym, które mogą przekazać szczerej informacji zwrotnej.
• przynajmniej od czasu do czasu przebywaj w otoczeniu, w którym stan prawny zawodowy nie ma znaczenia.

Grzech przewodni 2:

Avaritia (skąpstwo, chciwość, pazerność)
Najważniejsze, że ja wygrywam, Najważniejsze, że mam dobrą pozycję i idę do przodu. Kto myśli w ten droga i postępując kieruje się wyłącznie takimi kategoriami, będzie samotny. Nie znajdzie ani przyjaciół, ani sprzymierzeńców nie licząc tych, którzy paktują z nim po to, by pod ręką pierwszej okazji wykorzystać go i zostawić samemu. Tak , jak uczyniłby na ich miejscu ów chciwiec.
Dla chciwców umowy, obietnice, związki posiadają zaleta dopóki, do tego czasu przynoszą korzyści. Odczuwają to ich bliźni,  którzy, z przyczyny czego, nie pokładają w nich zaufania. Dlatego, chyba że dojdzie do ostateczności, chciwcy zostają sami. pies z kulawą nogą nie udziela im poparcia, prócz opłaconych adwokatów.
Niejeden manager jest zagrożony za pośrednictwem ten grzech główny, dlatego że ci, którzy chcą piąć się w górę, muszą odznaczać się werwą i ambicją. także niektóre organizacje poddały się AVARITIA.  Skutek: klienci są oszukiwani, dostawcy i pracownicy wykorzystywani aż do granic, co z kolei prowadzi do nielojalności klientów, dostawców i pracowników, na czym ucierpi sukces, choć w perspektywie długoterminowej.
Zapobieganie:

• uświadom sobie, jak ważni są niezawodni partnerzy w osiąganiu celów, dodatkowo życiowych.
• pomyśl, że być jest więcej warte niż mieć.

Grzech przewodni 3:

Luxuria (rozrzutność, rozpasanie)
Co jest owszem ważne dla naszego szefa? Sukces przedsiębiorstwa? A może raczej własna dźwig i kierowca? A przypadkiem dobra prasa i jego dobra reputacja? Do takich rzeczy ( nie tylko) załoga mają doskonałego nosa. Dokładnie wyczuwają, jak szefowi chodzi o całość, a kiedy w pierwszej kolejności chce pokazać i dogodzić swoje ego.
Odpowiednio ostrożni z publicznym rozkoszowaniem się osobistym sukcesem, na przykład, gdy demonstracyjnie stroją się insygniami władzy i symbolami statusu społecznego, powinni zostać kierownicy przedsiębiorstw.
Kto z samouwielbieniem grzeje się w świetle sukcesu, przysparza sobie wielu zazdrośników, którzy czyhają na małe potknięcia, by je potem publicznie napiętnować i wykorzystać. Niejeden Ex-manager – roku mógłby na ten myśl mrowie opowiedzieć.
Managerowie jak reprezentanci swoich przedsiębiorstw muszą oszczędzić takt również w rozkoszowaniu się sukcesem, jako że całość co czynią, jest identyfikowane z ich przedsiębiorstwem, bez różnicy, czy historia się to w, czy z wyjątkiem przedsiębiorstwem.
Zapobieganie:

• zadawaj sobie regularnie pytanie: Jak moje zachowanie wpływa na otoczenie?
• pomyśl, że skromność też zdobi.

Grzech decydujący 4:

Ira (gniew, wściekłość, chcica zemsty)
Wręcz legendarne są wybuchy gniewu osobników alfa w czołówce przedsiębiorstwa, gdy coś im się nie podoba. Są to jednostki, które prawie że rozkoszują się dokonywaniem sekcji zanim publicznością na swoich podwładnych lub słabszych.
Z sadystycznymi despotami chętnie współpracują wyłącznie masochiści. Pewni siebie pracownicy, z własnej inicjatywy odwracają się do nich plecami lub zostają wylani bo odważyli się zgoła wypowiedzieć. Skutek: przeniknięty przez Ira kierownik przedsiębiorstwa,  jest w którymś momencie otoczony jeno przez skromnie kłaniających się osobników, których myślenie i działanie ukierunkowane jest na podobanie się panu. Oznacza to, że pryncypał jest izolowanym patriarchą, do którego docierają tylko wyselekcjonowane i upiększone informacje. To ogranicza jego moc oceny i zwiększa ryzyko błędnych decyzji,  które z przyjemnością zostaną zarejestrowane przez dokuczliwych partnerów i poddanych.
Zapobieganie:

• przeczekaj moment, kiedy opanowuje Cię gniew, nim spontanicznie udzielisz partnerom informacji zwrotnej.
• pomyśl o tym, że złe słowo, w złym miejscu i o złym czasie zniszczyło już niejeden wieloletni związek.

Grzech nadrzędny 5:

Gula (pełność, żarłoczność, nieumiarkowanie)
No pain, no gain lub inaczej Bez pracy nie ma kołaczy. Tę maksymę przyswoili sobie w pewnej mierze wszyscy managerowie. toteż pojawia się ogromne ryzyko, że ich życie będzie gnębić się głównie około pracy, w toku gdy inne sfery życia zmarnieją. To manko odczuwają także sami dotknięci, co muszą sobie rekompensować, na przykład, w poprzek używki, takie jak alkohol czy tabletki, które pomagają znieść stres, lub z wykorzystaniem szukanie silnych wrażeń – niech to będą romanse, czy też inne przygody, które dotkniętemu dają poczucie, że coraz żyję.
Jednak wiąże się z tym na nieszczęście troszkę przyjemności, bo zadowolenie wymaga czasu. Rzeczy godnie szybko tracą swój powab,  w konsekwencji  dawka musi pozostawać zwiększona, aby taka postać stale mogła coś odczuwać. I tak zaczyna się błędne koło, które kończy się zazwyczaj załamaniem i/lub cyniczną postawą życiową.
Zapobieganie:

• słuchaj ostrzeżeń przyjaciół i krewnych.
• pozwól sobie od czasu do czasu na przerwę i zadaj sobie pytanie: Czy znajduję się jeszcze na właściwej drodze życia?

Grzech najistotniejszy 6:

Invidia ( zazdrość, zawiść)
Mierzenie się z innymi w rywalizacji i silenie się, by im dorównać, zdaje się być podstawową motywacją człowieka (… i na tym tez bazuje gospodarka rynkowa).
Jednakże ten twórczy pęd będzie niszczący, jeśli przerodzi się w obsesję: muszę być stale najlepszy, najfajniejszy, cieszący się największym powodzeniem. Jego efektem tego będą nienawiść i zawiść. Innym nie będzie życzyło się sukcesu, ponieważ prawdopodobnie zakwestionuje on polski własny. tym samym czyjś sukces, musi zostawać albo zniszczony, lub zrelatywizowany, umniejszony, tak aby nie zagroził naszemu ego. To z kolei wyklucza uczenie się od drugiej osoby i budowanie sojuszy, kto przyniósłby profit wszystkim udziałowcom. wrogość nie dopuszcza wspólnoty,  niszczy każdą formę kooperacji.
Zapobieganie:

• uświadom  sobie swoje własne sukcesy w miejsce wpatrywać się w sukcesy innych.
• życz sukcesu dodatkowo innym, skoro oni również na niego zasłużyli.

Grzech nadrzędny 7:

Acedia ( nygusostwo serca i ducha)
W przeciwieństwie do Grzegorza I, za najcięższy przekroczenie uważałbym dzisiaj Acedia, bo ten, kto cierpi na ospałość serca i ducha, temu pełnia jest obojętne. To oznacza, że z braku ciekawości i zainteresowania nie dostrzega wielu rzeczy, które go otaczają. jeśli nawet, nie wywołuje to żadnych emocji: ani radości, złości, ciekawości, ani motywacji. Dla niego nie ma powodu, by zastanowić się nad tym, co się wokół dzieje, co się zmienia. W wynik takiej opieszałości myślenia, chorowity nie rozwija się, w związku z czym człapie przez życie ( jak plus po terenie przedsiębiorstwa) jak człek z przeszłości.
Ludzie i organizacje cierpiące na lenistwo, uduszą się z niekiedy w swoim rutynowym myśleniu i postępowaniu. chyba że dawniej byli na szczycie, sami popadają w coraz większą przeciętność – notorycznie nie dostrzegając tego. Z braku ciekawości nie komunikują się poniekąd z otoczeniem.
Zapobieganie:

• idź dzięki obecność z otwartymi oczami.
• szukaj okazji do rozmów z osobami, które coś poruszają – niech to będzie dystrykt kultury, techniki lub gospodarki.

Przedstawione w zarysie grzechy główne są w końcu podstawowymi zasadami zbalansowanego życia i prowadzą do wyzbycia się zbytniego nastawienia na JA – czegoś co odpowiednio zrobiłoby wielu kierownikom. Być przypadkiem to dziewiczy (choć stary) udział w naukę o managemencie?

 

źródło: Siedem grzechów głównych managementu

RSS

Jak skutecznie administrować od czasu do czasu w pracy?

22.01.12

Ile bicie znalazłeś się w sytuacji, w której powiedziałeś gdyby wręcz przeciwnie dwadzieścia cztery godziny pył 48 godzin? Prawdą jest, że niedaleko dzisiejszym tempie życia, rzadko zdarzają się przypadki, w których mielibyśmy dość dużo czasu, by przeprowadzić wszystkie nasze obowiązki. Pamiętajmy jednak, że zawżdy jest dość czasu, by dokonać to, co najważniejsze! Dobry myśl to podstawa. Co powinno się na niego składać?

1. Określenie celu do zrealizowania
2. efektywnie zaplanowane działania za pomocą narzędzi zarządzania czasem
3. Decyzje dotyczące priorytetów
4. realizacja planu
5. Systematyczna kontrola

(kliknij obrazek aby go powiększyć)

Zastanów się, jakie korzyści płyną z efektywnego zarządzania czasem? Czy jest to większa, czy mniejsza szansa na realizację celu, pomniejszy czy większy liczebność stresu? Odpowiedzi nasuwają się same. Co więcej, ograniczenie tzw. złodziei czasu i efektywna zrzeszenie pozwalają na zyskanie czasu na odpoczynek, rozszerzenie i związki z bliskimi osobami. Zwiększa się również wytłumaczenie do działania, a nie mniej ważna jest dodatkowo dobrodziejstwo wynikająca z realistycznej oceny sytuacji, która zmniejsza liczebność stresu.

Pożeracz czasu – twój wróg!

Warunkiem wprowadzenia korzystnych zmian w systemie zarządzania niekiedy jest wiedza o tym, gdzie tracimy jego zasoby. Pożeracze czasu, nazywane także złodziejami czasu to bezproduktywne czynności, które wykonujemy zręcznie lub nieświadomie. Co do nich należy?

- Głównym pożeraczem jest wielogodzinne oglądanie telewizji lub przeglądanie Internetu w celach rozrywkowych. Kolejni złodzieje to zła organizacja pracy, brak przejrzyście sformułowanych celów i priorytetów, wykonywanie zanadto wielu czynności jednocześnie, rzucanie zaczętych zadań a nieplanowane pertraktacje telefoniczne – tłumaczy trener Włodzimierz Rosiński. Naszą pracę może utrudniać i tworzenie nadmiernie częstych przerw, odkładanie obowiązków na później, zbyt długie zebrania i niezapowiedziani goście. Kolejne, nierzadko pojawiające się pożeracze, to nawet rozgardiasz na biurku lub w komputerze, zła dyskryminacja dokumentów natomiast hałas.

Pamiętaj:

1. Rozpocznij świadome zarządzanie od czasu do czasu od zidentyfikowania i wyeliminowania głównych pożeraczy czasu
2. Zastanów się, jakie straty i korzyści wiążą się z każdą z bezcelowych czynności, które wykonujesz
3. Zacznij sprawiać i wprowadź zmiany mające na celu ograniczenie złodziei czasu
4. albo konsekwentny

Naucz się planować

Punktem wyjścia efektywnego zarządzania czasami jest założenie celu. Następnie? określenie planu jego realizacji. Regułą podstawową jest tzw. 60/40 – zgodnie z nią należy zaprojektować wprost przeciwnie określoną akt czasu pracy – wspomniane 60%. Możesz je przeznaczyć na realizację zadań np. formowanie kwartalnego raportu lub oferty dla klienta. pozostały okres należy zarezerwować na sytuacje nieoczekiwane i spontaniczne.

(kliknij obrazek aby go powiększyć)

 

Oczywiście, w układy od specyfiki pracy, jaką wykonujesz, proporcje 60 do 40 mogą ulec zmianie np. na 80 do 20 lub 50 do 50.

Istotną regułą jest dodatkowo kanon Pareto, która zakłada, że źródłem większości osiąganych rezultatów jest niesłychanie mała punkt programu wysiłków. Zatem tylko w ciągu 20% czasu przeznaczonego na działanie osiąga się 80% wyników, a pozostałe 80% czasu przynosi wprost przeciwnie 20% wyników.

(kliknij obrazek aby go powiększyć)

Przykład?

- 20% ubrań zakładamy w powyżej 80% przypadków

- 80% zysków pochodzi od 20% klientów

- 80% wypadków jest powodowanych z wykorzystaniem 20% kierowców

Trzecia ważna norma planowania to reguła Parkinsona, wychodząca z założenia, że każdy z nas ma tendencję do przedłużania działania. Po co? Abyśmy mogli we własnych oczach zmykać za mistrzów zarządzania czasem. Przykładowo, jeżeli zaplanujesz, że zakupy będą trwały 2 godziny, to nawet, jeżeli w krótszym czasie kupisz wszystkie potrzebne produkty, będziesz przedłużać sprawunki aż do momentu, jak miną 2 godziny.

Metody zarządzania czasem

Nie sposób w krótkich słowach głęboko opisać wszystkich metod zarządzania czasem – w końcu tej tematyce poświęcone są całe szkolenia czy kursy online. Warto jednak, chociaż pokrótce, opowiedzieć kilka z nich.

Na pewno jednym z najskuteczniejszym sposobów zarządzania czasami jest modus ABC opierająca się na regule Pareto. Jej głównym założeniem jest rozkład zadań wedle ważności w trzech krokach – po pierwsze wypada uczynić pisemną listę wszystkich zadań, które należy wywiązać się w określonym czasie. Po drugie – uporządkować listę wg zadań priorytetowych (podzielić na zadania typu A, B, C). Na przypadek zadania A to niezmiernie ważne czynności, których nie możesz wysyłać innym osobom. Stanowią one około 15% wszystkich działań, lecz wpływają aż na 65% wydajności. Ostatnim krokiem jest zaplanowanie dnia pracy.

Kolejną metodą skutecznego zarządzania niekiedy jest matryca sformułowana przez amerykańskiego generała Eisenhowera. Zgodnie z nią priorytety wyznaczane są wedle dwóch kryteriów. zupa to ważność, a drugie to pilność. W tej metodzie istotne jest dodatkowo definicja innych zadań, m.in. ważnych i niepilnych czy pilnych, ale nieważnych – na skutek temu nasza wydajność skupia się na detalicznie zaplanowanych działaniach, których dokonanie jest newralgiczne dla naszej pracy.

Zasady efektywnego zarządzania czasem

Na koniec należałoby oddać parę chwil na namyślanie się się nad zasadami efektywnego zarządzania czasem. Bazując na szczegółach zawartych w kursie online z certyfikatem autorstwa ekspertów z netAkademia.pl, wskazane jest dać do zrozumienia nieco punktów, których realizacja powinna na dobre wychynąć w naszym harmonogramie dnia, a zatem:

- Zaplanuj iks własny dzień, wykorzystując techniki zarządzania czasem, takie jak np. strategia ABC
- każdego dnia sporządzaj pomysł w formie pisemnej. z powodu temu nie lecz wciąż wzmocnisz swoją motywację do działania, ale plus odciążysz pamięć
- notorycznie określaj hierarchię ważności planowanych zadań
- Realizację planu zacznij od wykonania najistotniejszych czynności
- bądź świadomy, jakie czynności kradną twój czas i wyeliminuj je
- Systematycznie kontroluj wykonanie planu dnia
- każdego dnia znajdź trwanie na rezolutny odpoczynek. przykładowo możesz pójść na przechadzka lub spotkać się ze znajomymi
- lub konsekwentny. Trzymaj się zapisanego planu. Na odstępstwa pozwalaj sobie nic bardziej błędnego w wyjątkowych sytuacjach
- Naucz się asertywnie odmawiać. Niektóre osoby wyręczają się innymi w zadaniach, które same mogą z powodzeniem wykonać
- Rozwijaj swoje umiejętności każdego dnia!

Podsumowanie

Właściwe zarządzanie czasem jest kluczowym zasobem, istotnym w ciągu funkcjonowania każdej firmy, instytucji czy organizacji. Precyzyjne wyrażanie celów, stosowanie metod i zasad zarządzania czasem, zidentyfikowanie i wyeliminowanie pożeraczy czasu a systematyczna ochrona pozwala na efektywne jego wykorzystanie. Nie mniej ważne jest i delegowanie i asertywne negowanie w sytuacji, kiedy realizacja planów jest zagrożona. nie prędzej komenderowanie sobą i swoim otoczeniem odbywa się sprawnie, a otrzymany do dyspozycji czas - wykorzystany sensownie i optymalnie.

 

źródło: Jak efektywnie zarządzać czasami w pracy?

RSS

wraz lepiej

22.01.12

Idea pracy zespołowej bazuje na tzw. efekcie synergii, inaczej na założeniu, że efekt wspólnej pracy kilku osób jest górujący (większy) niż całokształt rezultatów wytworzonych za pośrednictwem każdą z nich pracujących osobno. Tworząc całość zarządca musi wykonywać w taki sposób, ażeby przekazać z ludzi to, co najlepsze. zanim skompletuje grupę, powinien rozpatrzyć procesy i sposoby prowadzące do osiągnięcia tego, czego biznes potrzebuje. potem należałoby  podzielić te procesy na pewne kroki, które są niezbędne do wykonania zadania. Do poszczególnych kroków wypada w końcu przystosować ludzi, za którymi stoją  określone umiejętności i talenty. zarządca musi też wciąć pod uwagę cechy osobowościowe poszczególnych członków tworzonego zespołu. Tak skompletowana skład powinna wspólnie, razem z liderem, ustalić reguły współpracy. Najlepiej chyba że te zasady zostaną spisane w formie tzw. kontraktu, dostępnego dla wszystkich i w każdym momencie. Ważne, aby przywódca nie narzucał wszystkich zasad, wręcz przeciwnie  żeby członkowie zespołu mieli wpływ na ich kształt. Reguły muszą być akceptowane z wykorzystaniem wszystkich w teamie.

Kolejnym krokiem w budowaniu zespołu jest zdanie jego misji. Wszyscy muszą posiadać świadomość, w jakim celu powstała grupa, dlaczego figa z makiem takie, a nie inne osoby zostały do niej wybrane i jakie realne wartości może firmie przynieść angaż całej grupy. Po ustaleniu swojej misji kompleks winien ją wyrazić w kategorii konkretnych celów i zadań, wymiernych i z określonym terminem realizacji. To ważne, bo brak jasno określonych obowiązków i odpowiedzialności jest jedną z największych barier  w budowaniu skutecznego zespołu. Inną barierą mogą być różnice płacowe (mimo, że firmy zabezpieczają się tajemnicą dotyczącą wynagrodzeń, członkowie zespołu z reguły wiedzą, kto, ile zarabia).

Nawet w najlepszym zespole, zbudowanym podług wszystkich reguł, przypuszczalnie dochodzić do konfliktów. Nawet najlepsza grupa może mieć kryzysy i potknięcia. W końcu każdy kompleks to związek indywidualności i nie da się cofnąć się nieporozumień. Ważne jednak, iżby , blisko różnic, współpracować i rozciągać do wspólnego celu. wspomóc mogą w tym warsztaty z zakresu skutecznej komunikacji w zespole. Stworzone z wykorzystaniem Lauren Peso Polska szkolenie pomaga nauczyć się rozwiązywania konfliktów, jasnego i asertywnego porozumiewania się i dochodzenia do wspólnych interesów.

Każda grupa ludzi, pracujących razem, potrzebuje odpowiedniego, skrojonego na miarę, systemu motywowania a działań integracyjnych. W wyborze rodzaju integracji lepiej nie kierować się modą, ale dopasować ją do rodzaju zespołu i preferencji jego członków. możliwość zależy między innymi od tego, czy zespół jest nowy i jego członkowie mają dopiero lepiej się poznać, czy zespół jest  po przejściach (np. został zredukowany), czy jest to zespół rutynowy, w którym wszyscy akuratnie się znają, powoli wraz pracują ale zaczyna brakować mu świeżości i kreatywności. Ciekawym rozwiązaniem, cieszącym się raz za razem większą popularnością, są  tzw. gry miejskie, polegające np. na poszukiwaniu skarbu. Taka przyjęcie wyzwala kreatywność, zmusza do wykorzystywania umiejętności osobistych i społecznych, no i scala zespół.

W czasie wszechpanującego kryzysu multum firm redukuje swoje budżety szkoleniowo-integracyjne. trzeba aczkolwiek zastanowić się, czy warto wprowadzać cięcia w tym zakresie. Podstawowym argumentem przemawiającym przeciwko rezygnacji z integracji pracowników jest to, że na odwrót mocny całość jest w stanie wykonywać pracę efektywniej i utrzymać się przy życiu ciężkie czasy.

źródło: Razem lepiej

RSS

Cud niezmiernie pożądany

22.01.12

 

Po latach bez pracy, borykania się z trudną sytuacją finansową, w której do śmiechu nie było mi ani z wykorzystaniem chwilę, mogłam wreszcie znaleźć pracę – tę którą kilka lat uprzednio  opisałam w moim zeszycie z cennymi zapiskami. Z marzenia o własnym kącie, zaczęłam spoglądać w końcu realne kształty, mieszkania – a jakże – takiego o jakim lat temu już nieomalże kilkanaście marzyłam nim snem.

Widziałam też momenty szczęścia i wspaniałych wydarzeń w życiu innych ludzi

Mogłam pertraktować w sytuacjach, w których po trzech latach beznadziejnych poszukiwań pracy, osoba, która bliska była nieraz poddania, znajdowała na koniec – nie dosyć że pracę w ogóle, to coraz dogłębnie tę, której pragnęła. Uczestniczyłam w życiu ludzi, którzy w obszarze, w którym na na próżno wydawało się zmierzać nadziei, oglądali wreszcie swoje spełnione pragnienia.

Przykładów mogłabym mnożyć niemało.

Cud zmiany w człowieku

Dziś z perspektywy lat niemniej dochodzę do wniosku, że największe cuda, jakie zaszły i zachodzą w moim życiu, a dodatkowo te, które mogę spoglądać w życiu innych ludzi, dotyczą zmiany w nas samych, w naszej mentalności, charakterze. Te zmiany często warunkują okoliczność się cudów w okolicznościach, w  których żyjemy. Te zmiany czasami bolą najbardziej, ale też przynoszą największą satysfakcję.

Zanim zmieni się świat

Myślę, że niekiedy poprawka w sytuacji życiowej, w której jesteśmy nie jest możliwa, póki nie nastąpi poprawka w nas samych, dopóki do zmian w otaczającym nas świecie nie dorośniemy i w odwadze po nie nie sięgniemy.

Opowiem Wam kawałek mojej historii…

Wśród różnych historii z życia wziętych, które opowiadam czasem w ciągu moich szkoleń, w jedną uczestnicy szczególnie nie chcą mi uwierzyć.

Gdy stoję przed nimi prowadząc trening i mówię akurat o tym, że zmiana kosztuje, wspominam siebie sprzed dziesięciu lat. Co tu bez liku pisać – nie lubiłam siebie wtedy. Nie najlepiej o sobie myślałam. Pamiętam, że nie lubiłam przyglądać się na siebie w lusterko. Nie potrafiłam nikogo o nic poprosić. Nie umiałam naparzać się o swoje prawa. Byłam wstydliwa. gdy wybitna osoba mnie czymś zakłopotał, wybiegałam zawstydzona do pomieszczenia obok. dzisiaj sama prawie że nie mogę w to uwierzyć. Gdy miałam zabrać głosowanie w grupie osób, pośród których nie wszyscy byli mi poprawnie znani, głosowanie mi drżał, ze stresu nie do końca mówiłam to, co chciałam. Nie potrafiłam przebić się dzięki skupisko krzewów myśli podpowiadających mi, że nic we mnie ciekawego nie ma, że nie mam nic do powiedzenia, a ludzie przebywają ze mną jedynie z grzeczności.

W związku z myśleniem na osobisty temat, któremu mogłabym poświęcić referat, z którym czułam się jak uwięziona w twierdzy, żyłam jak żyłam. O realizacji marzeń z trudem było mówić, bo ale  czułam się jak ostatnia osoba, która jest w stanie lada co w życiu zrobić, w najwyższym stopniu nieprzedsiębiorcza i bierna na świecie. Nie szanowałam siebie i nie widziałam wartości w samej sobie, bez trudności toteż było uświadamiać się na nieszanowanie ze strony niektórych. przypowieść była smutno barwna.

Miałam dość

Pamiętam niemniej pewien wieczór, kiedy po kolejnym przykrym wydarzeniu wróciłam do domu. Usiadłam wściekła na podłodze. Załamana prawie, z drugiej okolica z nastawieniem, że dłużej tak być nie może. Powiedziałam sobie wtedy: dość. Wiedziałam, że naprawienie problemu złego myślenia o sobie, nieśmiałości, niepodejmowania wyzwań, uciekania poprzednio tym co dobre, bierności, musiało się zacząć od pracy nad samą sobą. przez zaciśnięte ze złości zęby powiedziałam sobie wtedy, że nie odpuszczę, dopóki coś się we mnie nie zmieni, póki to, co gdzieś do głębi we mnie schowane, pragnienie pomagania ludziom, bycia z nimi, udanego życia, w którym ogląda się spełnione pragnienia, nie ujrzy światła dziennego. Powiedziałam sobie wtedy, że przełamię ten sprzeciw we mnie, kto mnie uwięził w klatce niemocy i odrzucenia.

Gdy niezmiernie chcesz

Dzieje się tak czasami, że gdy zaczynamy czegoś nader chcieć, pojawiają się okazje, które mogą nas do tego przybliżyć. A prawdopodobnie tak ano dopiero wówczas je zauważamy? Te okazje często prowadzą do zmiany nas samych, bez której to, co chcemy, by się wydarzyło, nie mogłoby mieć miejsca.

Zaczęło się

Znaleźli się ludzie, którzy we mnie wierzyli. Jakimś sposobem umieli zobaczyć to, czego ja dostrzec nie byłam w stanie.

Ktoś dawniej powiedział mi: jeśli chcesz się zmienić, przestań zmykać z tych niewygodnych miejsc zmiany. Posłuchałam. Zrozumiałam, że nie inaczej wcześniej, gdy na to samo coś mnie przerastało, z czymś sobie nie radziłam, uciekałam i zamykałam się niby w skorupie. To mnie do niczego nie doprowadziło, nie licząc pogłębianiem mojego nie najciekawszego stanu.

Gdy podjęłam decyzję o tym, że chcę zmiany, pojawiały się sytuacje, zdarzenia, w których mogłam musztrować się w przełamywaniu nieśmiałości.

Latami odkrywałam, skądże wzięła się moja budowa ciała i nędzne myślenie o sobie. w przyszłości toczyłam walkę, by na samym poznaniu przyczyn się nie zatrzymać, ale skupić na tym, kim jestem w istocie, wyszperać jak cenną jestem osobą, chociażby z tej jednej, wspaniałej przyczyny, że stworzył mnie Bóg.

Pomogli mi ludzie, przydały się sytuacje, w wiele miejsc niemniej musiałam pójść sama, wleźć twarzą w twarz z problemem, uczynić to, czego pies z kulawą nogą za mnie stworzyć nie mógł, obstawać ból usuwania zanieczyszczeń z ran, by te wreszcie mogły się zagoić. Uczyłam się dobrze o sobie myśleć, przyjmować to, co dobre, nie na to samo spodziewać się najgorszego.

Główną moją siłą w przechodzeniu za pomocą te lata zmiany w sobie samej, a co za tym szło – chód po kroku – zmiany w otaczającej mnie rzeczywistości – była kult w Boga.

Szeroka przestrzeń

Zaczęłam wynosić się na szeroką przestrzeń. Przestrzeń, w której czuje się podmuch wiatru możliwości, treść zmierzania, wolność. Widzi się perspektywy. Stawia się kroki z nadzieją i wiarą. Jakbym zdrowiała z jakiejś choroby. Stawałam się silniejsza. ktokolwiek dodatkowy upadek, bolesne ćwiczenie, po którym się nie wycofałam, hartowały mnie jeszcze bardziej.

Lata pracy, szukania zmiany i konsekwentnego jej realizowania. Niedoskonałe. od czasu do czasu bliskie wycofania. Pełne łez i zmagania. chód po kroku. Do przodu.

Wraz ze zmianą we mnie, zaczęły się robić na drutach różne rzeczy w moim życiu. kolejno zaczynałam obserwować jak spełniają się moje marzenia, najpierw te mniejsze, dalej większe.

O tym jakkolwiek tworzyć dzieło chwilowo nie będę, powrócę za to do wątku, który poruszyłam na początku – dziś, po latach w których wydarzyło się niemało pięknych rzeczy, oglądałam dużo cudów, ten cud cieszy mnie najbardziej – cud zmiany we mnie samej.

Patrząc na innych

Kiedy świeżo podczas szkolenia jedna z uczestniczek, która zdecydowanie wyrażała swoje opinie, swobodnie prezentowała przygotowaną prezentację, powiedziała, że  nie furt była taka, że odwagi i śmiałego zmierzania dzięki egzystencja musiała się  dopiero uczyć, zmieniając siebie samą, przypomniała mi się moja historia. Łza zakręciła mi się w oku, kiedy patrzyłam na tę młodą kobietę, która z pewnością siebie, pełna akceptacji i świadomości swojej wartości opowiadała swoją historię. w owym czasie po raz dodatkowy uświadomiłam sobie, że jednym z najpiękniejszych cudów, jest cud zmiany w człowieku.

Kiedy usiądziecie do planowania

W związku z Nowym Rokiem i podejmowanym w okolicach jego początku planowaniem, chciałam rozzuchwalić Was do planowania przede wszystkim pozytywnych zmian w Was samych. Pójścia o krok do przodu w swoim myśleniu tam, gdzie macie wrażenie, że moglibyście pójść dalej. Wyciągnięcia ręce po postawę, którą chcielibyście patrzeć w Was samych. praktyka siły, cierpliwości, odwagi. Stawania się lepszym. Warto.

 

źródło: Cud nadzwyczaj pożądany

RSS

ustalenia kwalifikacyjne w warunkach bojowych

22.01.12

 

Wiele firm decyduje się rekrutować pracowników poza swoim biurem. przeważnie chcą w ten fortel wypróbować kandydatów w nietypowym dla sytuacji otoczeniu i poddać ich większej presji. Pracodawcy przeprowadzają rekrutacje np. w głośnych halach fabrycznych lub magazynach – miejscach, w których ewentualny pracownik będzie pracował. Rzadziej zdarzają się miejsca publiczne, jak kawiarnie czy restauracje.

- Zdarzyło mi się rekrutować w biurze na stacji diagnostycznej – wspomina Aleksandra Paszkiewicz, specjalistka ds. personalnych agencji pracy tymczasowej Work Express. - Rekrutowano handlowca, który pył wyprzedawać specjalistyczne urządzenia dla branży motoryzacyjnej. entourage nie było sprzyjające, ale klient życzył sobie zweryfikować kompetencje kandydatów w warunkach bojowych. równie było w przypadku spotkań rekrutacyjnych na terenie odlewni i nowoczesnej platformy logistycznej, które miały sprawdzić czy kandydaci znają  specyfikę miejsca, organizację pracy, procesy itd. – podaje przykłady Aleksandra Paszkiewicz.

Często rozmowa z kandydatem do pracy w nietypowym miejscu, to druga możliwość dla osób, które wypadły paskudnie w toku standardowej rozmowy.

- serdecznie było widzieć, że człowiek, kto delikatnie mówiąc, nie olśnił przy pierwszym kontakcie, poczuł się od razu jak u siebie w nowym otoczeniu i pod basta pertraktacje podawał konkretne pomysły, co w tym miejscu wolno zmienić, żeby poprawić pracę – przyznaje Aleksandra Paszkiewicz, specjalistka Work Express.

Warto niemniej jednak przypomnieć, że taka przypadek nie jest normą i wpływa na zachowanie większości kandydatów. Do tego dochodzi nieobecność warunków poufności procesu rekrutacyjnego, więc takie spotkania mogą być tylko jedną z części tego procesu. przedstawicielstwo pośrednictwa pracy nie będzie rekrutowała w kawiarni, poza nielicznymi wyjątkami. można tam zrealizować rozmowę, albo opisać kandydata przyszłemu pracodawcy. jednak nie realizuje się tam testów, zadań ani innych badań predyspozycji czy kompetencji, w czasie których konieczne jest skupienie. zadatek w oczywisty droga mogłyby zniekształcić wyniki.

Dyskretny charme rekrutacji

Spotkania poza siedzibą firmy lub agencji rekrutacyjnej odbywają się plus wtedy, gdy firmie zależy na zachowaniu poufności całego procesu. ,,Dyskretne rekrutacje mają miejsce, gdy firma szuka następcy dla kogoś na kluczowym stanowisku i nie chce, żeby ta informacja się rozniosła. kiedy niekiedy na poufności zależy plus osobie rekrutowanej, która np. pracuje u konkurencji. Wtedy dla obu stron taka sprawa jest bardziej komfortowa i pies z kulawą nogą nie musi się obawiać, że zostanie zauważony z wykorzystaniem kogoś z branży. Szczególnie osobę, która lubi powiadać znajomym, kogo i gdzie świeżo widziała, bo w owym czasie kłopot murowany. zazwyczaj szczególną dyskrecję, trzeba ocalić w toku rekrutacji na najdroższe fotele w firmie: dyrektorów finansowych, managerów sprzedaży, szefów działów marketingu itp.

- W branży HR krąży mit o właścicielu pewnej firmy, jaki chcąc zamienić lepszym fachowcem dotychczasowego szefa pionu IT, kontaktował się z head hunterami jedynie przez prywatną komórkę i z prywatnego adresu mailowego, niedaleko pomocy komputera domowego – opowiada Artur Ragan, eksponent prasowy agencji pośrednictwa pracy Work Express. - Wiedział, że ów ma dostęp do wszelkich dokumentów i aplikacji w całym przedsiębiorstwie. Podobno, na cały wypadek, spotkania z kandydatami również umawiał wyjąwszy siedzibą firmy. podobno nie pomagały poniekąd tłumaczenia, że manager IT, który wykorzysta swoje uprawnienia służbowe do szkodzenia pracodawcy, jest na zawsze naćpany w branży, bo rekruterzy zawżdy sprawdzają referencje tej klasy kandydatów – uświadamia przedstawiciel Work Expressu.

Na kontrolowanym luzie i bez nerwowego drapania

Do negocjacje kwalifikacyjnej ,,w terenie musimy podejść niebywale akuratnie przygotowani i skoncentrowani. wskazane jest pamiętać, że profesjonalny rekruter, niedaleko nietypowych okoliczności, chce po prostu odkryć najlepszego kandydata i zwraca uwagę na to co tak bywa – zachowanie kandydata i jego odpowiedzi na pytania. barwa ścian czy kształt naczynia z którego pije kawę, nie ma większego znaczenia. postać rekrutowana powinna przede wszystkim skupić się na dobrym zaprezentowaniu swojej osoby, bez względu na otoczenie.

Niestety kandydaci nierzadko nie potrafią się skoncentrować i uzbierać myśli  w nietypowych dla rekrutacji miejscach. Osoby bardziej wycofane, w większości wypadków blokują się coraz bardziej, bo nieco nie przepadają za sytuacjami oficjalnymi w miejscach publicznych.

- nieraz wręcz utrapienie ogarnia na widok inteligentnego człowieka, którego napięcie zablokował do tego stopnia, że w kawiarni zachowuje się jak na przesłuchaniu – przyznaje Aleksandra Paszkiewicz. – Był również kandydat, kto nerwowo się drapał i siła robocza w najbliższym otoczeniu ileś obco spoglądali na niego i rekrutera. Są też tacy – najczęściej  handlowcy – którzy czują się jak ryba w wodzie oprócz biurem.  Niekiedy aż za niezmiernie - sypią dowcipami albo recenzują wystrój, zamiast skupić się na celu negocjacje – podkreśla specjalistka ds. personalnych Work Express.

Pani Aleksandra wspomina także sytuację, gdy jeden z kandydatów wprost przyspieszał rozmowę rekrutacyjną i dążył do jak najszybszego zakończenia. Spytany o przyczynę powiedział, że zaparkował w niedozwolonym miejscu i obawia się mandatu. Nie poradził sobie z drobnym i typowym wyzwaniem w pracy handlowca, o którą się starał. coraz pozostały zapewniał, że pracuje intensywnie i nie robi przerw na papierosa, bo nie pali. przeciwność w tym, że jego oddech explicite temu zaprzeczał.

Aleksandra Paszkiewicz, specjalistka ds. personalnych w Work Express, podpowiada jak uchować się podczas ustalenia kwalifikacyjnej wyjąwszy biurem:

 

• Poćwicz przed lustrem konkretne sformułowania. To pomaga, atoli przypuszczalnie wydawać się śmieszne;
• Sformułuj swoje oczekiwania wobec nowej pracy;
• Staraj się nie okazywać napięcia. chyba że będzie widać, że napięcie Cię obezwładnia, nie masz szans na niektóre stanowiska;
• Dowiedz się jak najwięcej o firmie, do której aplikujesz;
• Przemyśl odpowiedzi na trudne pytania, które często powtarzają się na rozmowach kwalifikacyjnych;
• Przećwicz gawęda o swoich doświadczeniach, które będą użyteczne w nowej pracy;
• Zbadaj stawka na stanowisku, o które się starasz i negocjuj konkretne kwoty. Kokieteryjne a ile kraina proponujecie?, z reguły niezmiernie irytuje, wskutek tego że może być świadkiem o słabym przygotowaniu do rozmowy;
• Upewnij się, jak nazywa się rekruter, tak aby nie popełnić gafy na samym początku;
• Pomimo tego, że polemika odbywa się np. w lokalu, obowiązuje ubiór biznesowy – dyskretna biżuteria i bez ekstrawagancji;
• Pamiętaj o wyłączeniu telefonu i zachowuj się zgodnie z zasadami savoir vivre;
• Zazwyczaj przychodzimy na zaproszenie, więc być może się pojawić pytanie: co zamawiamy? powinno się skorzystać, ale bez szaleństw i w życiu nie zamawiać alkoholu.

 

 

źródło: Rozmowy kwalifikacyjne w warunkach bojowych

RSS

Wyzwól moc która jest w Tobie

22.01.12

 

Większość osób, z którymi pracuję nie dostrzega i nie wyzwala całego swojego potencjału. Nie jest świadoma wewnętrznej mocy, którą posiada. Tkwi w sytuacji, która nie jest dla nich włości a zarazem nie ma w sobie siły, tak aby coś w swoim życiu zmienić. Skąd się to bierze? po największej części z braku wiary we własne możliwości, ograniczających przekonań i wewnętrznego sabotażysty. również z lęku przed nieznanym. ciągle przecież prawdopodobnie być gorzej - to notorycznie słyszana wymówka. Ale atoli zawsze też przypuszczalnie być lepiej! Nie sądzisz?

Jak możesz budować siebie? Jak możesz wywoływać swoją wewnętrzną moc?

Oto kilka przykładów do natychmiastowego zastosowania:)

Przypomnij sobie jakikolwiek swój sukces, coś co naprawdę poprawnie Ci poszło. Zastanów się, co ze względu temu sukcesowi udało Ci się osiągnąć? Z jakiego powodu nawiasem mówiąc to za sukces? Przypomnij sobie wzajemne oddziaływanie wewnętrzny, który odbywał się wtedy w Twojej głowie. Jakie myśli się pojawiały? W którym miejscu swojego ciała umiejscowione dotychczasowy Twoje uczucia? Co takiego widziałeś i słyszałeś wokół siebie? Jak się zachowywałeś? Zwróć uwagę na to, że myśli o sukcesie powodują raz po raz lepsze Twoje samopoczucie. Im dokładniej "wejdziesz" w wrażenie sukcesu, którego kiedyś doświadczyłeś, tym łatwiej Ci będzie przedostawać się w nowe sytuacje z poczuciem sukcesu. A wtedy... jak myślisz? Tak! Twoje szanse na kolejny fortuna windują!:)

Teraz przypomnij sobie inną podobną sytuację. Zrób dokładanie to samo, co za pierwszym razem. Rozłóż osobisty kolejny sukces na czynniki pierwsze! w istocie zrób to! Poświęć na to, ileś swojej energii! Przyłóż się! Odtwórz obie te sytacje w Twoich myślach kilkakrotnie. Niech wrażenie sukcesu wypełni Cię od stóp do głów!

Pochwal się! No dalej! Pochwal się! Powiedz sobie coś miłego! Nakarm swoją duszę! Daj sobie do głębi to, czego potrzebujesz, czego oczekujesz od innych, a czego nie dostajesz! Oczekujesz uznania szefa? najsampierw sam je sobie daj! Baw się tym! To wzmaga Twoje impresja własnej wartości i przekonuje Twój instynktowny umysł, że zasługujesz na pochwały i uznanie! Zgadnij jak to dalej działa? Tak, to prawda! Im więcej dajesz sobie uznania, tym częściej otrzymujesz je z zewnątrz. Im w wyższym stopniu wierzysz, że na nie zasługujesz, tym z większym natężeniem materializuje się w Twoim życiu!

Dodawaj sobie odwagi, dodawaj sobie otuchy, zachęcaj się! lub swoim najlepszym przyjacielem! z racji temu zgromadzisz wewnętrzne zasoby i siłę, żeby udzielać konsultacji sobie z wyzwaniami, które stawia Ci życie! jeśli sprawia Ci to trudność, pomyśl, co mógłbyś mówić komuś bliskiemu. A teraz skieruj te słowa do siebie. Możesz przestać dopiero, podczas gdy poczujesz się daleko lepiej niż wcześniej! Niech Twoje dobre samopoczucie będzie wyznacznikiem Twojej odpowiednio wykonanej wewnętrznej pracy nad sobą:)

Zadbaj po poczucie komfortu! Dosłownie! Usiądź wygodnie w fotelu, przykryj się miękkim kocem lub zrób coś innego, co sprawi, że Twoje impresja komfortu wysoko wzrośnie! Nie musisz od razu wynajmować pokoju w najdroższym hotelu w okolicy, sam jesteś w stanie wystarczająco zadbać o własny komfort. Nie masz pomysłów. Pomyśl, co w tej chwili sprawiłoby Ci największą przyjemność? I zrób to! Okaż sobie troskę i zwiększ swoją umysł siebie. A aktualnie będąc w poczuciu komfortu pomyśl o tym, co nie poszło po Twojej myśli. Bądź dla siebie łagodny! Zalecz stare rany! Wybierz akceptację i uchwycenie zamiast wewnętrznej walki i zaprzeczania. Odpuść sobie! To pomoże Ci oswobodzić się od przeszłości i pójść dalej!

Przypomnij sobie szczęśliwe chwile! Przypomnij sobie moment, w którym istotnie przyzwoicie czułeś się w swojej skórze! W Twojej pamięci jest bezdno takich chwil! Ten proces pomaga zmieniać Twój stan wewnętrzny. ilekroć będziesz sobie przypominał szczęśliwe chwile od razu poczujesz się lepiej!

Wykonuj te zadania wielokrotnie. szczególnie w momentach przygnębienia, wtedy, gdy nie całokształt idzie po Twojej myśli. z przyczyny temu poczujesz się lepiej, poczujesz się pewnie, komfortowo, doświadczysz pełni swojej wewnętrznej mocy! jest dozwolone śmiało powiedzieć, że ze względu temu ładujesz swoje wewnętrzne akumulatory. Jesteś stworzony do tego, żeby jak najczęściej doznawać w swoim życiu pełni Twojej mocy! Wyzwól swoją moc TERAZ! Powodzenia!

 

źródło: Wyzwól moc która jest w Tobie

RSS

Skuteczna nabór na pozycja Przedstawiciela Handlowego

15.01.12

 

Co skutkiem tego powinieneś wiedzieć, dopóki spotkasz się z rekruterem?

W obszarze sprzedaży podstawową kwestią jest zorientowanie na klienta, czyli poznanie jego potrzeb i jak najpełniejsza rezonans na nie i profesjonalna i kompleksowa obsługa. Biorąc to pod uwagę, rekruterzy w większości wypadków wchodzą w rolę klienta i będą od Ciebie wyczekiwać takiej postawy, jaką powinieneś być przedstawicielem na spotkaniu z rzeczywistym klientem. Musisz zatem dowieść się na dwóch płaszczyznach – autoprezentacji i umiejętności skutecznej sprzedaży.

1. Przede wszystkim przyjdź na rozmowę punktualnie

Spóźnienie będzie odebrane jako brak szacunku dla rekrutera, a w dalszej perspektywie – dla potencjalnego klienta. Zorganizuj czas tak, żebyś był na miejscu bodaj 15 minut przed wyznaczoną godziną spotkania. chlebodawca nie zatrudni na pozycja Przedstawiciela handlowego osoby, która się spóźnia – takie sytuacje mogą skoro w przyszłości interweniować  na niezadowolenie klienta, a tym samym zmniejszenie jego lojalności i ewolucja postawy roszczeniowej.

2. ewentualnie czysty i elegancki

Na rozmowę rekrutacyjną ubierz się tak, żeby wyglądać reprezentatywnie i dodatkowo wzbudzać zaufanie i sympatię. Wybierz stonowane kolory i eleganckie kroje. Kobiety powinny pomnieć o zakrytych butach i delikatnym makijażu.

3. Przyjmij postawę otwartą

Skuteczny sprzedawca to taki, kto potrafi nie na odwrót przekonać klienta do konkretnego produktu czy usługi, ale dodatkowo umie postawić z nim długotrwałą relację. przeto potraktuj rekrutera jak klienta i ewentualnie otwarty. Usiądź swobodnie, ale elegancko. Pamiętaj o uśmiechu i utrzymywaniu kontaktu wzrokowego – w ten sposób przekonasz do siebie rozmówcę i zachęcisz go do kontynuowania spotkania. Ważną kwestią jest dodatkowo niepokazywanie zdenerwowania, skutkiem tego nie stukaj palcami o stolik i nie baw się długopisem lub innym przedmiotem. W ten sposób wzbudzisz większe zaufanie i unikniesz atmosfery  niepotrzebnego napięcia.

4. Dowiedz się jak najwięcej o branży, firmie i jej produktach

A co jest? – Ja jestem. Pamiętacie ten uznany wzajemne oddziaływanie kabaretu Laskowika i Smolenia? Bawi setki osób, ale rzeczywistość sporo się zmieniła, a klienci wybierają spośród dziesiątek produktów i tyleż samo marek. Właśnie w związku z tym od Przedstawiciela handlowego wymaga się perfekcyjnej znajomości produktów firmy, w której pracuje, ich zalet i umiejętności przekazania klientowi informacji o atutach, które wiadomy produkt lub markę wyróżniają.

A zatem, dopóki wybierzesz się na rozmowę kwalifikacyjną, zapoznaj się  ze sztandarowymi produktami/usługami tej konkretnej firmy, postaraj się zapamiętać nazwy. Tym samym pokażesz rekruterowi swoją motywację i obligacja w szukanie pracy. akuratnie ustalony kandydat, dowodowy się  ponadto umiejętnościami interpersonalnymi będzie miał większe szanse na angaż niż osoba, która blisko doświadczenia w sprzedaży nie wie, czym zajmuje się dana firma, w jakiej branży się specjalizuje i czym się wyróżnia.

Rekruterzy atoli bardzo nagminnie zadają kandydatom pytania z obszaru motywacyjnego: z jakiego powodu chce Pan/i tu pracować? Co Pan/i wie o naszej firmie? itd. jeśli sami nie jesteśmy zmotywowani, nie będziemy potrafili zaciekawić klienta tym, co chcemy mu zaprezentować. czynny sprzedawca potrafi nie ale wręcz zwrócić uwagę klienta, ale plus użyczyć mu rzetelnej informacji.

Oczywiście, na etapie rekrutacji nie musisz znać każdego produktu danej firmy totalnie ze sposobem działania i dostępną gamą kolorów. chyba że chlebodawca Cię zatrudni, z pewnością zapewni Ci niezbędne szkolenia. Pamiętaj jednak, że im więcej wiesz o firmie, tym w wyższym stopniu pożądanym jesteś kandydatem. Ważne, żebyś orientował się dodatkowo w danej branży i potrafił odparować na pytanie, z jakiego powodu skądże praca w tej branży Cię interesuje.

Proszę sprzedać mi ten mikser…

Nie albo zadziwiony podobnym poleceniem rekrutera. Rozmowa kwalifikacyjna to przecież najlepszy moment, iżby zweryfikować w praktyce umiejętności, które przedstawiłeś w CV. skutkiem tego w przypadku rekrutacji na stanowisko Przedstawiciela handlowego rekruterzy niezmiernie nierzadko opierają główną część wywiadu kwalifikacyjnego tylko na case’ach.

Co powinieneś zrobić, chyba że na rozmowie rekrutacyjnej zostaniesz poproszony  o sprzedanie jakiegoś produktu?

5. Przede wszystkim skup się na potrzebach rozmówcy

Twoim celem jest nie wręcz przeciwnie sprzedanie, ale także dążność do zbudowania długotrwałej relacji z przyczyny zidentyfikowaniu i odpowiadaniu na potrzeby klienta, a w konsekwencji wzbudzenie u niego poczucia satysfakcji. Słuchaj i skup się na tych cechach produktu, które będą najbardziej odpowiadać na potrzeby drugiej strony. energiczny ekspedient zna osobisty target. w następstwie tego zwróć uwagę na płeć i wiek osoby rekrutującej – w rzeczywistości różne osoby zwrócą uwagę na inne parametry danego produktu.

Posłużmy się dość wymownym przykładem samochodu. Osoba wybitnie młoda w większości wypadków bardziej będzie zainteresowana szybkością i mocą auta niż, jak w przypadku w wyższym stopniu doświadczonych kierowców, bezpieczeństwem. na bank jest to duże uproszczenie. Pamiętaj acz o tym, ażeby mimo podstawowych informacji różnicować przekaz w stosunki od tego, kim jest Twój rozmówca.

6. Zadbaj również o poprawność języka

Rekruter z pewnością nie da rekomendacji osobie, która nie potrafi precyzować myśli i wyraża się w fortel wymijający lub niepoprawny.

7. Nie mów źle o konkurencji

Rekruter nie ma mimo to pewności, że kandydujesz przeciwnie do tej jednej firmy. Przeciwnie, prawdopodobne jest, że kandydaci aplikują zarazem do kilku firm z tej samej branży. toteż sprzedając rekruterowi artykuł nie posługuj się argumentami porównującymi produkt konkurencji. Innymi słowy, nie nuże rekruterowi powodów do przypuszczeń, że w podobny sposób zachowujesz się w trakcie ustalenia kwalifikacyjnej w konkurencyjnej firmie.

8.Trudny klient

Rekruter będzie chciał oraz sprawdzić Twój liczebność asertywności i zdolność negocjacji. W tym celu chyba posłuży się casem trudnego klienta – Twoim zadaniem będzie wykonanie spotkania z klientem roszczeniowym lub wątpiącym.

W takim wypadku nie zgadzaj się na każde kolejne roszczenie, jakie wysuwa Twój rozmówca. Staraj się opowiadać z rekruterem tak, żeby jako delikwent poczuł się wyjątkowy. Możesz np. opisać mu wartość dodaną produktu, skupiając się na efektach, jakie klient uzyska ze względu wyborowi właśnie tego produktu. W ten sposób wpłyniesz na zwiększenie jego satysfakcji. jeśli będziesz zgadzać się na wszystkie prośby, rekruter oceni Cię  jako osobę cokolwiek asertywną i niepotrafiącą poradzić sobie z trudnym klientem.

9. Zadawaj pytania

Ważnym elementem każdej rozmowy rekrutacyjnej są pytania od kandydata. Przygotuj sobie uprzednio listę rzeczy, o które chcesz zapytać. wyjąwszy kwestii formalnych, jak czas pracy czy gatunek zatrudnienia, zapytaj o charakter pracy. Dowiedz się, czy praca wymaga obsługi klientów z branży B2B czy B2C. W momencie negocjacji finansowych zapytaj i o to, czy gatunek udostępnia służbowy mechaniczny koń lub telefon.

10. Podsumuj spotkanie

Postaraj się zapamiętać pytania rekrutera i swoje wypowiedzi/zachowania w danej sytuacji. Zwróć szczególną uwagę na to, w który sposób przedstawiasz swoje kompetencje miękkie, ponieważ są one kluczowe w przypadku zawodów  wymagających bezpośredniego kontaktu z klientem. Nie notorycznie dlatego że to pomiar decyduje o tym, którego z kandydatów zatrudni pracodawca. jeśli masz siła i potrafisz odnaleźć się w relacji z  klientem, jesteś komunikatywny i potrafisz sprawiać w sytuacjach stresowych, chociażby brak doświadczenia nie  powinien mianować blokady w procesie rekrutacyjnym.

 

www.architekcikariery.pl

źródło: Skuteczna nabór na posada Przedstawiciela Handlowego

RSS

Jaka jest rola przywództwa w zarządzaniu ludźmi - argumentacja cz. III

15.01.12

Po przeczytaniu opisu sytuacji firmy T, uważam że czołowy trudność tej instytucji polega na braku integracji w działach firmy. Jednostki wykonują zadania indywidualnie, brakuje tam pracy zespołowej, wzajemnej pomocy. nie zważając na tym, według mnie, brakuje związku emocjonalnego z firmą. personel nie identyfikują się z firmą. Powyższe czynniki powodują spostrzeganie pracy w charakterze punkt szkolenia, zdobywania doświadczenia, pozycja które opuszcza się bez żalu. szkolenie (absolwent uczelni staje się kompetentnym pracownikiem) trwa ok.2 lat, następnie kadra uczą się używać wiedzę w praktyce i odchodzą bez żalu, w sumie trwa to ok.5 lat. firma traktuje pracowników przedmiotowo, jak siłę roboczą nie widząc w nich osób z potrzebami, problemami i tak dalej co więcej kadra nie nawiązują przyjaźni w pracy, nie mają ku temu okazji, toteż nic ich tam nie trzyma.

Znajomość osobowości pracowników mogłaby wspomóc w doborze techniki motywacji i zarządzania. Ponieważ, to jak pracownicy widzą pracę ma ogromne znaczenie dla organizacji pracy. jeżeli angaż jest spostrzegana w kategoriach instrumentalnych tj. w charakterze narzędzie zaspokojenia potrzeby zarabiania pieniędzy, w takim wypadku inna organizacja pracy i inne techniki zarządzania będą właściwe niż wtedy, gdy personel poszukują wyzwań. (T.Tyszka1997)

Zgodnie z teorią rozwiniętą za pomocą Vrooma, a rozpowszechnioną w Polsce za pośrednictwem Gliszczyńską, (T.Tyszka 1997) walencja tj. atrakcyjność wyników określa rodzaj nagród stosowany po wytężonej pracy. Niektórzy personel mogą być zainteresowani wypłatami pieniężnymi, inni awansami, coraz inni rozwijaniem własnych umiejętności. można uchwycić prawidłowość, że dla starszego pracownika atrakcyjne mogą być korzystne zadatek przechodzenia w danym zakładzie na emeryturę, a dla młodszych – możliwość uczenia się, wyjazdów zagranicznych itd. Powyższa teoria dowodzi, że pracowników, ich potrzeb nie można ujednolicać. zjadliwy kierownik powinien wiedzieć, jakie nagrody najskuteczniej działają na poszczególnych pracowników. Metodą którą mogła by rozwiązać komplikacja jest system elastycznych rekompensat polegający na tym, aby pracownikom dać swobodę w wyborze rekompensat, które każdemu z nich w największym stopniu odpowiadają . (T.Tyszka)

Organizacja pracy, system wynagrodzeń przed zmianami był nie czysty Zmiany wprowadzone za pośrednictwem dyrekcja coraz pogorszyły sytuacje. W wyniku czego nastąpił ubytek obrotów, wydajność pracy spadła, zwiększyła się ilość absencji chorobowych.

Człowiek pracując potrzebuje mieć kontrole nad sytuacją; chyba że gruba ryba inny steruje od razu zdarzeń usprawiedliwienie u jednostki maleje, a co więcej spada do zera, z kolei w sytuacji gdy człowiek kontroluje sytuacje – motywacja wzrasta. (J. Reykowski) System; niskiej płacy + prowizje od zrealizowanych projektów powoduje to, że jednostki tracą kontrole nad sytuacją. Dzieje się to w taki sposób, że pomimo ciężkiej pracy zatrudnionych, ilość projektów zrealizowanych mogłaby być minimalna. Taka casus nie wynikałaby z lenistwa pracowników, tylko np. z powodu zastoju na rynku itp. Wysokość zarobków uzależniona głównie od prowizji w takiej sytuacji byłaby niewystarczająca aby żyć. Pracownicy byliby niepewni czy będą wstanie zdołać zachować siebie (może też rodzinę) przez następny miesiąc. Zatrudnieni obawiając się takiej sytuacji rozwiązali trudność idąc na łatwiznę; idąc na zwolnienie. Zatrudnieni nie pracują, otrzymują mało, ale są pewni tego co otrzymają – niską, stałą płace. trwanie wolny mogą skorzystać pracując w innym miejscu.

Innym czynnikiem, jaki osłabia atrakcyjności działań zawodowych jest wytworzenie nierealistycznych, wygórowanych oczekiwań. Kiedy homo sapiens ma wysokie aspiracje, w owym czasie to, co może być w użyciu w trakcie działalności zawodowej (np. wynagrodzenie), pozostaje w dużej dysproporcji, do ambicji pracownika i oczekiwań pracodawcy, w następstwie tego wartość gratyfikacyjna jest minimalna. dysproporcja wyrażana jest stwierdzeniem mnie nie opłaca się wykonywać pracę – nic z tego nie mam. (J.Reykowski)

Po przeczytaniu charakterystyki firmy i pracowników działu analiz, zakładam, że pracują tam osoby wielce ambitne. Uważam, że opodal tego poprzeczka dla nich nie przypadkiem być postawiona za wysoko. Z założeń Atkinsona wynika, że osoby o pozytywnym wzorze motywacji osiągnięć (z przewagą dążenia do sukcesu), czyli osoby ambitne powinny szczególnie smakować zadania, w których możliwość sukcesu jest umiarkowane, w ciągu gdy osoby o negatywnym wzorze motywacji (z przewagą dążenia do unikania niepowodzeń) powinny ten typ zadania unikać. Ten typ pracowników zgodnie z tą teorią unika zadań nadmiernie trudnych, jako dających niskie szansę na odniesienie sukcesu, dlatego że nieodwołalny wynik działania zależy w wysokim stopniu od warunków zewnętrznym, losowych, a nie od umiejętności, zdolności czy wytrwałości jednostki. ( P.Boski )

Na konfirmacja zależności, że podjęcie działania jest uwarunkowane jakością zadania, przywołuje teorie Vrooma, zgodnie z którą fundamentalne cechowanie dla wyboru zachowania ma tak zwana instrumentalność, tj. powiązanie wykonania z wynikiem np. działalność, praca jest podejmowana wtedy, gdy prowadzi do uzyskania cenionego wyniku. (T.Tyszka)

Po przeanalizowaniu danych uważam, że naczalstwo ma obowiązek powrócić do pierwotnego wzoru wynagrodzeń (stała średnio wysoka pensja), ale w zastępstwie premii, zastosowałabym prowizje od zrealizowanych projektów. Raz na rok optymalny zespół powinien wyjechać na wyjazd szkoleniowo-rekreacyjny za granice. odjazd ten winien być niezmiernie atrakcyjny, dla osób które chcą dosięgać wzrokiem ciekawe miejsca (piękne widoki, niesamowita roślinność, zabytki itp.), a także dla tych co na skroś międzykulturowe kontakty specjalistów pragną poszerzyć swoją wiedzę. Rozwiązania zaproponowane przeze mnie, zgodnie z teoriami wyżej przytoczonymi najprawdopodobniej rozwiążą problemy firmy T. kadra zaczną przeczuwać się zmotywowani do pracy, zauważeni i docenieni z wykorzystaniem pracodawców.

Oprócz powyższych zmian wprowadziłabym audycja partycypacji (A.Bańka ), polegający na wprowadzeniu różnych modeli zaangażowania pracowników w działalność organizacji. Jednym z nich jest model zarządzania konsultacyjnego, polegającego na zarządzaniu firmą, podejmowaniu decyzji po konsultacji, dyskusji np. rady pracowników (grupa reprezentatywna) z zarządem firmy. przywiązanie do firmy może plus zapewnić: identyfikacja z firmą na skroś bale integracyjne w firmie, prace w zespołach, rywalizacje pośrodku zespołami, podchodzenie do pracowników indywidualnie (poprzez reagowanie na ich problemy ). podług mnie po 5 latach załoga stają się specjalistami w tym co robią (teoria + praktyka) więc, powinni uzyskać znaczną podwyżkę wynagrodzenia, która zatrzymała by ich w pracy na długo. nie mówiąc o tym kierownicy po zorientowaniu się w sytuacji rodzinnej pracowników, powinni stosownie zareagować na potrzeby rodziców i ich dzieci (bale dla najmłodszych, opieka podczas zajętego czasu rodziców, specjalna atencja dla dzieci niezachwianie chorych itp.).

Pracownicy muszą być dyspozycyjni, jednak powinni posiadać możliwość odebrania sobie połowy nadgodzin. interes nie powinna być spostrzegana za pomocą współmałżonków pracowników, jako potwór zagrażający rodzinie. większość kobiet chciałoby edukować swoje dzieci co do jednego z współmałżonkiem. równie dzieje się w młodych, tworzących się, stałych związkach, dokąd należyty jest Chronos będący w porządku na budowanie swojej przyszłość

Zapracowani ludzie powinni dostawać karty na określoną kwant darmowych zabiegów kosmetycznych i relaksacyjnych ( firmie powinno zależeć na doskonałej prezencji pracowników).

Jakiekolwiek podobieństwa do rzeczywistej sytuacji firmy T jest przypadkowe. Materiał powstał w wyniku prac szkoleniowych.

---

BIBLIOGRAFIA:

A.Bańka. (2000). Psychologia organizacji. W: J.Strelau (red.) Psychologia. Gdańsk. Gdańskie czasopismo Psychologiczne.

P.Boski. (1998). Potrzeba osiągnięć jako psychologiczny składnik rozwoju społeczno-ekonomicznego. W: Psychologia społeczna. Materiały dydaktyczne dla studentów SWPS. Warszawa. Wydawca: Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej.

J.Reykowski. (1979). teoria motywacji a zarządzanie. Warszawa. Państwowe magazyn Ekonomiczne.

T.Tyszka. (1997). Psychologia zachowań ekonomicznych. Warszawa. publikacja Naukowe PWN.

 

źródło: Jaka jest przeznaczenie przywództwa w zarządzaniu ludźmi - uzasadnianie cz. III

RSS

akademik na praktyce

15.01.12

Studenci odbywający praktykę nagminnie traktują ją jako zło konieczne, które ma zapewnić lepszy początek zawodowy. Zgadza się, prawdopodobnie zapewnić, ale ale wręcz dobrze wykorzystany czas na praktyce przyniesie korzyści. Jakich błędów w takim razie unikać, iżby starania przyniosły owoce?

Na etapie poszukiwań?

Praktyka zawodowa składa się na Twoje doświadczenie, wobec tego wybór konkretnej firmy/działu winien być intencjonalny i zapoczątkować staranie do konkretnego celu zawodowego. Studenci częstokroć popełniają ten sam grzech: Decydują się na pierwszą lepszą ofertę praktyk, byle nadal ukończyć kolejny paragraf w swoim CV. aby wyszperać odpowiednie dla siebie praktyki, trzeba wiedzieć, jak i gdzie ich szukać. tak więc nie powielaj błędów innych i dopóki rozpoczniesz szukanie, zastanów się, co przyniesie Ci największą korzyść i pozwoli się rozwinąć, a blisko okazji będzie stanowiło spójny element w Twoim profesjonalnym CV.

Pomyśl, co chcesz robić, w jakim środowisku (polska firma czy np. międzynarodowa korporacja), jakie są Twoje możliwości, a jakie braki w doświadczeniu, które powinno się uzupełnić. Nie podejmuj decyzji pozornie w obawie, że tuz zabierze Ci sprzed nosa ofertę. Myśl i planuj długofalowo, tak więc najprzód zbadaj polski targowisko pracodawców, popytaj znajomych, czy znają firmy godne polecenia dla praktykantów, odwiedź kancelaria karier. W wielu takich biurach w Polsce dostępny jest bezpłatny przewodnik Praktyki, w którym znajdziesz oferty i porady ekspertów.

Nieocenionym źródłem wiedzy jest Internet: znajdziesz tu dużo ofert i będziesz miał okazję opowiedzieć swoją kandydaturę np. na portalach branżowych (Profeo, Goldenline, Linkedin). wiecznie możesz dosięgnąć tu osoby, które poznały poszczególne firmy tylko na praktyce i mogą odciążyć Ci zweryfikować, czy oferta danej firmy to właśnie  to, czego oczekujesz. A jak szukać w Internecie?

Kolejnym błędem jest ograniczanie się do jednego – dwóch źródeł. Przeglądanie prasy i networking są raz za razem skutecznymi metodami, ale istnieje duże prawdopodobieństwo, że taką drogą nie dowiesz się np. o atrakcyjnej ofercie praktyk w zagranicznej prestiżowej firmie. Skorzystaj z siła Internetu: do licha i trochę ofert możesz odnaleźć m.in. w takich wyszukiwarkach, jak pracuj.pl, jobs.pl, oto praca.pl, infopraca.pl, gowork.pl, monsterpolska.pl, jobpilot.pl. Pamiętaj, tak aby Twoje badanie nie dotychczasowy jednorazowe: pracodawcy aktualizują swoją ofertę na bieżąco, dodatkowo praktyk.

Rozmowa rekrutacyjna

To dodatkowy etap, na którym wielu kandydatów popełnia podobny błąd: nie podchodzą poważnie do spotkania z rekruterem, bo jednakowoż to nie polemika o pracę. Pamiętaj, że osoba rekrutująca podchodzi do niej poważnie i takiej samej postawy oczekuje od Ciebie. zatem dobrze przygotuj się do rokowania kwalifikacyjnej, zapoznaj się z polityką firmy, określ swoje oczekiwania. Wielu pracodawców przyjąwszy osoby na praktykę, bierze pod uwagę dalszą współpracę, jeśli figura okaże się tego warta. toteż nie lekceważ pertraktacje rekrutacyjnej, poniekąd jeśli aplikujesz na bezpłatną praktykę.

 

W czasie praktyki

Czasy, w których praktykanci parzyli kawę i obsługiwali ksero odchodzą w zapomnienie. niestety tak ze strony praktykanta, jak i firmy raz za razem coraz zdarzają się takie przypadki. Dlatego, trafiając na praktykę, już na początku zapoznaj się ze swoimi obowiązkami i jeżeli uznasz, że chciałbyś działać coś więcej – zapytaj o nowe zadania. Pamiętaj jednak, że pierw musisz wykazać się w tych powierzonych Ci wstępnie , a nie bractwo na siebie taki sam spektrum zadań, którym przypuszczalnie być zbyt z trudem sprostać.

 

Staraj się jak najwięcej wyprowadzać z takiej praktyki, zgłaszaj chęć udziału w projektach i wykaż się niedaleko każdej nadarzającej się okazji. firma współpracuje z międzynarodowymi podmiotami? Pokaż, że potrafisz biegle obsługiwać się językiem obcym. Jeśli masz zdolności organizacyjne, wykorzystaj je w toku wykonywania swoich zadań. Szansę na zostanie w firmie ma nie na to samo osoba dobra merytorycznie, ale równocześnie  dokładnie wykonująca swoje obowiązki, zorganizowana i dążąca do celu.

Częstym błędem popełnianym za pomocą studentów na praktyce jest plus niezadawanie pytań. Praktykanci w obawie przed tym, że jeżeli będą pytań zmaleją ich szanse na dalsze zatrudnienie, w rzeczywistości tę furtkę sobie zamykają. chyba że zadasz mądre i konkretne pytania, pracodawca zauważy Twoje zaangażowanie i zainteresowanie, co przypadkiem wspomóc w dalszym etapie waszych relacji biznesowych. Zadając pytania będziesz proch pewność, ze wykonujesz polecenia tak, jak tego od Ciebie oczekuje chlebodawca i unikniesz błędów. A zatem, pytaj i proś o ocenę swoich działań. poniekąd podczas bezpłatnej praktyki budujesz swoją osobistą markę, dajesz się uchwycić sens i to od Ciebie zależy, czy to będzie pożądana marka.

 

Po praktyce

Kiedy kończysz już praktykę w danej firmie, poproś swojego opiekuna/przełożonego o referencje. ze względu nim będziesz pył nie na odwrót wpis w Cv, ale realne konfirmacja wartości swojej pracy.

Nic również nie stoi na przeszkodzie, żebyś zapytał o możliwość dalszej współpracy. Jeśli Twoje opinia są dobre, ale firma figa z makiem nie ma wolnego wakatu, upewnij się, czy widniejesz w jej bazie danych. Tym samym blisko kolejnej rekrutacji w tej firmie Twoja okazja na zatrudnienie wzrośnie.

 

www.architekcikariery.pl

źródło: Student na praktyce

RSS

Jakie cechy charakteryzują idealnego handlowca?

15.01.12

 

Istnieje do licha i trochę opinii na materia wagi cech, będących nadrzędnymi determinantami jakości i efektów pracy handlowca. Na podstawie lektury szeregu publikacji z obszaru Psychologii i Human Resources jest dozwolone wysunąć śmiałe stwierdzenie, że umiejętności i cechy dobrego sprzedawcy, zgodnie z większością wspominanych teorii, dzielą się na następujące trzy kategorie: cechy fizyczne, cechy osobowościowe i umiejętności fachowe.

Jak Cię widzą, tak Cię piszą - czyli słów kilka o cechach fizycznych handlowca

Powyższe morał nie straciło na wartości i w dalszym ciągu jest bardzo aktualne i zwłaszcza adekwatne w przypadku grupy pracowników świadczących usługi w sektorze handlowym. wygląd obcy stanowi jeden z ważniejszych czynników, decydujących o naszym zachowaniu pod drugiej osoby. Wpływa również w wybieg widoczny na przypisywanie ludziom określonych cech osobowości natomiast rozwiązanie przewidywania ich zachowań w przyszłości. Czy ma to jakiekolwiek odniesienie do pracy handlowca? Zdecydowanie tak! Przede wszystkim należy powiedzieć, że wyborny ekspedient winien rekomendować się nienagannym wizerunkiem, który już od pierwszych chwil kontaktu z klientem wzbudza jego zaufanie. A przeto strój handlowca, jego postawa, ton głosu i behawior w relacji handlowej mają ogromny oddziaływanie na to, co oraz w jaki rozwiązanie klient będzie myślał na myśl danego produktu i firmy, jaką reprezentuje będący z nim w relacji biznesowej specjalista. Warto, wobec tego pomnieć i o tym reguła w trakcie przeprowadzania naboru na stanowisko PH.

Psyche – inaczej wewnętrzne predyspozycje kandydata i cechy osobowościowe niezbędne do efektywnego wykonywania zawodu PH

Masowo napływające do pracodawców dokumenty aplikacyjne (oprócz danych o wykształceniu czy zdobytym doświadczeniu) wypełnione są deklaracjami o posiadanych przez kandydatów w dużym stopniu rozwiniętych kompetencjach miękkich, czyli cechach osobowości, które predysponują człowieka do zajmowania danego stanowiska i wykonywania określonej profesji. Sami pracodawcy równie często w swoich ogłoszeniach o pracę wymieniają kompetencje osobowościowe, jakie wg nich powinien dysponować świetny kandydat. Taką specyficzną grupę stanowią stanowiska handlowe, które, na tle innych grup zawodowych, są prawdopodobnie w najwyższym stopniu obciążone problemami rotacji. A przecież to efektywność działań handlowców determinuje możliwy pokłosie sprzedażowy firmy. W związku z tym ogromnie ważna staje się wprawa trafnego rozpoznawania kompetencji handlowych w procesie rekrutacji.

Do najważniejszych grup kompetencji miękkich, które u naszego idealnego handlowca powinny być rozwinięte na najwyższym poziomie zaliczamy:

 

• Komunikatywność – alias zręczność korzystania z zasad poprawnej komunikacji, umożliwiającej skuteczne porozumiewanie się i nawiązywanie kontaktów z innymi ludźmi.
• Umiejętność budowania relacji z innymi – czyli sztuka porozumiewania się z innymi oraz radzenia sobie w sytuacjach trudnych; znajomość i zręczność zastosowania w relacjach interpersonalnych zasad skutecznej komunikacji i technik budowania dobrego kontaktu w relacjach zawodowych.
• Nastawienie na klienta – alias wszystkie te cechy i zachowania handlowca świadczące o tym, w jakim stopniu skierowany jest on na budowanie pozytywnych relacji z klientami tudzież czy potrafi skutecznie konstruować przekonania wzmacniające życzliwość przy klienta; swoisty rodzaj empatii i biegłość osobistego zaangażowania się w problemy klienta; koleżeństwo standardów obsługi i dbałość o wysoką forma sprzedaży; kunszt tworzenia atmosfery profesjonalizmu i kreowania przyjaznego klimatu sprzyjającego dobrej komunikacji; w końcu: zdolność radzenia sobie z trudnymi klientami i panowania nad własnymi emocjami w kontakcie z nimi.
• Radzenie sobie ze stresem – inaczej z jaką skutecznością własny aspirant na posada handlowca potrafi sobie poradzić w sytuacjach trudnych, z jakim nastawieniem podejmuje wyzwania zawodowe; w jakim stopniu potrafi utrzymać wewnętrzną równowagę, czy potrafi pracować pod dużą presją i z dużym emocjonalnym napięciem i w jakim zakresie wykorzystuje umiejętności zapobiegania negatywnym skutkom stresu.
• Umiejętność radzenia sobie z konfliktami – biegłość rozstrzygania sporów z trudnymi partnerami; biegłość do wyrażania konstruktywnej krytyki natomiast sztuka minimalizowania wpływu emocji na proces dochodzenia do porozumienia; zdolność podtrzymywania dobrych relacji ze współpracownikami i klientami, co więcej nie bacząc na niezgodności niektórych opinii.
• Umiejętności negocjacyjne – alias zręczność efektywnego komunikowania się w trakcie procesu negocjacji; rozkoszny handlarz tymczasem nie przypadkiem obejść się bez znajomości sztuki negocjacji a nieobecność tej umiejętności może go zdyskwalifikować w charakterze sprzedawcę; idąc tym tropem: dobry sprzedawca, a co więcej wyśmienity rozjemca winien wyróżniać się umiejętnością koncentrowania się na interesach, realnych zadaniach i problemach; dokonywania wnikliwej analizy potrzeb klienta i ewentualnych propozycji, jakie prawdopodobnie mu złożyć; rzeczowego prowadzenia dialogu handlowego; zadawania pytań; a i dokonywania podsumowywań, alias zbierania myśli i danych w celu określenia stopnia uzyskanych korzyści (należy pamiętać, bowiem, że podsumowania pełnią nadzwyczaj istotną rolę w procesie negocjacji z potencjalnym nabywcą).
• Orientacja na działanie – determinacja w działaniu i ustosunkowanie się na dokonanie celu, zadowolenie z wykonywanych działań (nawet, jeżeli poziom trudności zadań jest wysoki), zorientowanie na osiągnięcie założonych celów i kunszt do pracy nawet wtedy, gdy zadania są słabo zaplanowane; odpowiednia usprawiedliwienie do pracy i pewność siebie w ciągu realizacji zadań, etc.
• Zarządzanie swoim nieraz w pracy – zręczność ustalania priorytetów i planowania i realizowania zleconych zadań w wyznaczonym terminie.

 

Fachowość i fachowość jak zabezpieczenie sukcesu w sprzedaży

Doskonały sprzedawca posiada rzemiosło łączenia swoich wrodzonych kompetencji miękkich z wiedzą i umiejętnościami, jakie zinternalizował w trakcie edukacji i kariery zawodowej. na skutek temu z łatwością przychodzi mu prowadzenie procesów handlowych: zaczynając od nawiązania kontaktu, poprzez popis oferty i negocjacje handlowe, kończąc na sprzedaży i utrzymaniu pozytywnych relacji z klientem w przyszłości. Na jakie jeszcze kwalifikacje należy, przeto podarować szczególną uwagę w trakcie rekrutacji na stanowiska handlowe?

Prześledźmy je po kolei:

 

• Wiedza na rzecz przedsiębiorstwa, które PH reprezentuje (misja, osobowość prawna, podstawowe zasady działania firmy, wyznaczone cele, strategie, stołek na rynku, etc.).
• Zakres znajomości produktu, który oferuje odbiorcom (właściwości, sposoby użytkowania, zastosowanie, atrybuty traktujące o jego przewadze w stosunku do produktów firm konkurencyjnych, etc.).
• Znajomość i biegłość wykorzystania technik sprzedaży (wiedza na myśl sztuki sprzedawania lub przekonywania klienta do nabycia danego produktu).
• Umiejętność aktywnego słuchania niezbędna w sytuacji analizy potrzeb klienta. Polega nie tylko na uważnym słuchaniu, ale także na parafrazowaniu wypowiedzi, aby upewnić się, czy dobrze rozumiemy jej esencja a na umiejętnym podsumowaniu rozmów. Istotne funkcje pełni także zdolności dostrajania się do rozmówcy (powtarzanie jego gestów, przystosowanie tonu głosu, etc. – słowem podobny dystrykt komunikacji pozawerbalnej).
• Reagowanie na zastrzeżenia klienta – inaczej bardzo zaawansowana umiejętność takiego wykorzystania obiekcji klienta, aby stanowiły one dodatkowy krok do skutecznego sfinalizowania transakcji (dobry handlowiec zawsze będzie pamiętał o tym, że zastrzeżenia i uwagi są naturalnym objawem zainteresowania klienta oferowanym produktem czy usługą).

 

Umiejętność zdobywania wiedzy na materia klientów i konkurencji.

Warto również nadmienić, że nic tak nie zniechęca jak brak entuzjazmu. ekspedient z klasą musi, tedy być wyposażonym głębokie wewnętrzne zdanie o tym, że jego oferta jest najlepsza dla danego klienta – dobre postawa handlowca do produktu udziela się, albowiem klientowi i uwiarygadnia rozpatrywaną ofertę. na miejscu kopulacja zaś przejawia się w zachowaniu, mowie, gestach i sposobie mówienia o produkcie. delikwent jest w stanie bardzo na chybcika odwołać z zakupu, jeśli tylko wyczuje, że sprzedawca nie lubi swojej pracy i nie ma przekonania do sprzedawanego towaru ewentualnie usługi. Nie wspominając już o tym, że delikwent z gruntu oczekuje indywidualnego i wyjątkowego traktowania. wyborny handlowiec w kontakcie z każdym klientem będzie potrafił pokazać się elastycznością w myśleniu i działaniu, a dzięki rzetelności i pewności siebie wynikającej ze świadomości własnej wartości, którą daje wiedza i fachowość, z pewnością będzie zjedna sobie nawet najbardziej wybrednego klienta.

Jak wynika z powyższego opisu, znalezienie osoby spełniającej wszystkie oczekiwania stawiane dobrym handlowcom, nie wypada do najłatwiejszych zadań. skutkiem tego warto poprawnie preparować się do rozmowy kwalifikacyjnej z kandydatami. Najlepiej w tym celu obrobić listę kluczowych pytań ściśle powiązanych z oczekiwaniami względem kandydata w kontekście stanowiska, na jakie rekrutujemy; a jeśli wciąż będziemy czuli niedosyt informacji, wolno przygotowywać case study, czy poddać kandydatów Assessment Center. jest dozwolone też wykorzystać z gotowych rozwiązań, jakie proponują specjalistyczne firmy HR natomiast platformy wspomagające procesy rekrutacyjne, jak np. TestCV, SHL, TESTREE, gdzie możemy wykopać szereg testów wiedzy i kompetencji psychologicznych (włącznie z w/w omawianymi umiejętnościami) a testy weryfikujące kunszt wnioskowania na podstawie danych liczbowych w obrębie tematyki sprzedażowej (jak np. analiza sprzedażowa), czy też pożyteczne poradniki online traktujące o tym, jak budować skuteczne zadania rekrutacyjne.

Sposobów jest multum i tak w rzeczy samej to, jaką technikę wykorzystamy w trakcie przeprowadzania naboru na stanowiska handlowe w naszej firmie, będzie zależało głównie od nas – naszych preferencji i dyspozycja natomiast fantazji!

 

źródło: Jakie cechy charakteryzują idealnego handlowca?

RSS

Jak wspomóc partnera po utracie pracy?

08.01.12

 

Pod wystarczy roku część osób przebywających na bezrobociu wzrasta – inklinacja wzrostu ilości bezrobotnych w listopadzie i w grudniu jest w miarę stała na przestrzeni ostatnich lat. co chwila więcej rodzin boryka się z problemem braku pracy u jednego z partnerów. Chronos bezrobocia to czas próby nie ale wręcz dla bezrobotnego, ale także dla całej rodziny. myślenie tego co przeżywa partner, z wykorzystaniem jakie etapy przechodzi i jak mu przynieść ulgę przeżyć nieznośny okres mogą nie owszem ufortyfikować związek, ale także przyczynić się do tego, że bezrobotny nie podda się i efektywnie będzie szukał nowego zatrudnienia.

4 Fazy bezrobocia

1. Szok

Pierwszą reakcją na wiadomość o zwolnieniu jest szok. Nawet jeśli zatrudniony wiedział o planowanej redukcji, to często do samego końca zachował nadzieję na to, że to przed chwilą on zostanie oszczędzony i pracę zachowa. Nie dziwi przeto fakt, że osoba która dowiaduje się o tym, iż właśnie straciła pracę reaguje lękiem, poczuciem porażki, złością i żalem. U niektórych osób – głównie mężczyzn - przypadkiem pojawić się i konsternacja zarówno przedtem rodziną jak i współpracownikami. - opisuje Monika Michalak, psycholog pracujący w serwisie Praca.pl. figura w tej fazie potrzebuje przede wszystkim tego, by móc odreagować frustrację. kontrahent winien też pokazać się sporą tolerancją na raz za razem zmienne zachowanie bezrobotnego partnera, który być może łatwo się rozwścieczać lub smucić. - dodaje psycholog.

Czego partner robić nie powinien? Specjaliści z Praca.pl podkreślają, że przede wszystkim, nie wolno:

 

• oskarżać bezrobotnego (To na bodajże Twoja wina; Co zrobiłeś źle, że cię zwolnili?) Warto aczkolwiek przyjrzeć się powodom zwolnienia  - być może jest taki obszar pracy, który wolno poprawić, by na przyszłość uniknąć podobnej sytuacji.
• wzmagać jego lęków (Jak my sobie poradzimy?, Wiesz jakie jest bezrobocie? Będzie Ci aż strach trudno znaleźć pracę.). Nadmierne martwienie się i okazywanie niepokoju przy użyciu rodzinę, dodatkowo stresuje bezrobotnego.
• bagatelizować problemu (E tam, I tak mało zarabiałeś; To było do przewidzenia; Lepiej zostań z dziećmi w domu). Dla osoby bezrobotnej utrata pracy to uderzenie (nawet jeżeli praca nie była szczytem marzeń). Umniejszanie znaczenia tej straty sprawia, że figura która straciła pracę czuje się lekceważona.

 

Aby wesprzeć osobę bezrobotną warto:

 

• zapewniać o swoim oddaniu (czy to poprzez upewnianie o swoich uczuciach czy na skroś różne drobne, czułe gesty).
• pokazywać plusy sytuacji (Znajdziesz lepszą pracę, Z twoim talentem, na widać sobie poradzisz)
• podkreślać w rozmowie jej sukcesy i mocne strony (Masz tylu klientów w portfolio, znasz języki, dasz sobie radę). Takie postępowanie pozwoli osobie bezrobotnej dostrzec możliwości i zapobiegnie obniżeniu poczucia własnej wartości.

 

2. Pseudooptymizm

Faza ta zaczyna się po okresie szoku, jak osoba bezrobotna oswaja się z sytuacją. Pseudooptymizm polega na intensywnym rzuceniu się w wir szukania pracy, z nadzieją i pozytywnym myśleniem. To najlepsza faza na znalezienie nowej pracy. kontrahent w czasie tej fazy ma obowiązek hołubić przede wszystkim o to, by ów pogoda ducha nie opuścił bezrobotnego . Najgorszą rzeczą, którą można zrobić osobie bliskiej w tej fazie bezrobocia jest naciskanie i kontrolowanie tego, na ile intensywnie szuka pracy. Ciągłe dopytywanie o to, czy dzwonili i ile nowych ogłoszeń dzisiaj znalazłeś? być może przyczynić się do szybkiego wypalenia - wyjaśnia Monika Michalak z Praca.pl. Partner ma obowiązek toteż interesować się postępami w szukaniu pracy, ale najlepiej aprobować osobie bezrobotnej samodzielnie komunikować o kolejnych ogłoszeniach, CV i rozmowach kwalifikacyjnych.

3. Czarnowidztwo

Ten porządek bezrobocia dotyka zwykle osoby będące bez pracy z wykorzystaniem coś koło tego pół roku. Zauważa się u nich czysty ubytek ilości czasu przeznaczanego na szukanie pracy, co w efekcie notorycznie prowadzi do konfliktów w rodzinie. osoba bezrobotna stopniowo traci nadzieję na znalezienie pracy. CV wysyłane bez zwracania uwagi na meritum ogłoszenia, niedopasowane do oferty to właśnie na ogół aplikacje od osób, które straciły już wiarę w to, że prace znajdą. - podkreśla Krzysztof Kirejczyk, zwierzchnik Praca.pl.

4. Fatalizm

Długotrwałe bezrobocie (powyżej roku), prawdopodobnie doprowadzić do wejścia w fazę fatalizmu, czyli przekonania, że pracy nie ma, w życiu się jej nie znajdzie i nie warto jej szukać. bezrobotny ma impresja porażki życiowej, obniżone wrażenie własnej wartości, Ameryka depresyjne, problemy ze snem. Zdarza się i i tak, że na zewnątrz – przy rodziny i przyjaciół, osoba taka zaczyna zachowywać się tak, poniekąd absencja pracy jej nie przeszkadzał. Takie behawior owocuje zaś napięciem w relacjach z bliskimi.  Partner osoby bezrobotnej, która znajduje się już w fazie fatalizmu, winien delikatnie ożywiać ją do szukania pracy, zaznaczać jej mocne strony, wręczać asystent – np. w wyszukiwaniu ogłoszeń, ale nie ma obowiązek robić za nią (np. wysyłać CV w imieniu osoby bezrobotnej). Dla osób długotrwale bezrobotnych Urzędy Pracy organizują doszkalające kursy, które umożliwiają zdobycie nowych kwalifikacji i uprawnień. powinno się z takich siła stosować i dopytywać o nie w instytucjach wspierających rynek pracy - dodaje Krzysztof Kirejczyk. Takie opcje wolno też bliskiej osobie sugerować.

Dzieci w obliczu bezrobocia

Utrata pracy przy użyciu ojca lub matkę ma i oddziaływanie na dzieci. Z jednej strony ród odczuwa obniżka domowego budżetu, z drugiej dzieci raptem mają mamę lub tatę wykapany trwanie do dyspozycji. Czy powiadać dzieciom o tym, że jedno z rodziców straciło pracę? I jak to wyjaśnić?

Próby ukrycia nim dziećmi tego, że rodzic stracił pracę to najgorsza modus z możliwych. Dzieci zauważą nie na to samo zwiększoną obecność rodzica w domu - napięcie i poddenerwowanie wywołane bezrobociem szybko staną się dla nich czytelne. Nie wiedząc jednak, co ten stan powoduje, mogą zmierzać winy w sobie i uważać, że tato jest zły bądź będący w depresji przy użyciu nie. Jak więc relacjonować z dziećmi? Specjaliści z serwisu Praca.pl radzą:

Dostosuj komunikację do wieku dziecka. Wyjaśniaj wsio tak, by członek rodu miało jasność sytuacji i upewniaj się, jak milusiński rozumie to, co usłyszało.

Zapewnij dziecko, że zguba pracy nie miała z nim nic wspólnego.

Przygotuj się na dochodzenie dlaczego dotyczące powodów utraty pracy. Powiedz też dziecku, że to, iż mama czy też tata spędzają chwilowo w domu więcej czasu jest sytuacją przejściową. Dla dziecka możliwość spędzania większej ilości czasu z rodzicem jest radością i przypuszczalnie uznać, że od obecnie mama czy papa będą z nim już zawsze.

Wyjaśnij dziecku, że ze względu na to, że rodzic nie ma pracy, rodzina będzie mieć mniej pieniędzy na różne zachcianki, ale nie odmawiaj dziecku w sumie – ubytek pracy za pośrednictwem rodzica nie przypadkiem być karą dla dziecka.

Pamiętaj, że latorośl ma oczy i uszy szeroko otwarte. Staraj się w takim razie nie narzekać w sąsiedztwie dziecku – możesz przez to mocno je zaniepokoić.

Mimo tego, że bezrobocie to dokuczliwy okres, postaraj się obok dziecku być radosny, zachęcaj też partnera do spędzania czasu z dzieckiem.

Wspieranie partnera przez troskę, zapewnianie o uczuciach, argumentacja pozwala osobie, która straciła pracę pewniej przebyć z wykorzystaniem ten nieznośny okres i efektywniej poradzić sobie z sytuacją szukania nowej pracy. Choć jest to przykry dla związku okres, to obie strony muszą doglądać o wzajemne relacje.

 

źródło: Jak wspomóc partnera po utracie pracy?

RSS

napięcie #8211; kolega czy wróg?

08.01.12

 

Zacznijmy od praktyka – weź kartkę i coś do pisania, usiądź wygodnie (jeśli chcesz, możesz zakorkować na sekunda oczy) i wyobraź sobie, jak wygląda twój stres?  Jakie kolory widzisz oczyma wyobraźni? może twój napięcie przedstawia ci się w postaci jakiegoś symbolu lub przedmiotu? Pozwól sobie na skojarzenia, obraz.

Stres to/ Dla mnie stres to: …………………………………………………………………………………………………………

A obecnie namaluj swój stres – jak go przedstawisz? Przenieś pełnia to, co Ci przychodzi do głowy, wszelkie skojarzenia i wyobrażenia na kwestia stresu na kartkę.

DLACZEGO pożądane byłoby wydedukować SWÓJ STRES I Z NIM PRACOWAĆ?

Stres to naturalna reakcja organizmu. Jest to przeciwdziałanie organizmu  na szwung stresowy, na wytrącenie z równowagi. To coś, co i tak nam towarzyszy, w następstwie tego moim zdaniem, warto i można przyuczyć się z nim żyć i współpracować- zrobić z niego przyjaciela, a nie wroga. Stres stale będzie! Im poprzednio to zaakceptujemy, tym szybciej zobaczymy wybór zarządzania nim. To TY jesteś jego szefem, panem a czasem co więcej sprawcą:)!

Zadaniem stresu jest mobilizacja organizmu do walki lub ucieczki w sytuacji zagrożenia, co nie jest w dzisiejszych czasach nadmiernie raz za razem potrzebne (mam na myśli zagrożenie życia).

Stres aktywizuje nas także do codziennego działania (oczywiście pewny poziom stresu); może odciążyć nam lepiej poradzić sobie w niektórych sytuacjach (bardziej nas mobilizuje, pozwala szybciej działać.) Dzięki niemu nasi przodkowie przetrwali i nauczyli się wymyślać przeszkody, pułapki np. na wielkie zwierzęta.

Stres to ENERGIA,  z którą można coś zrobić. werwa płynie, czy tego chcesz, czy nie. Nie można jej zatrzymać-może wyszperać swoje wlot na zewnątrz lub w tobie. Możesz nauczyć się posługiwać się jej siłę i stosownie nią kierować.

Gdy sytuacja stresowa mija, istota żywa w naturalny wyjście ma obowiązek wrócić do normalnego funkcjonowania do tzw. równowagi. Ale co się dzieje, gdy bodźców stresowych mamy dużo więcej i są one inne niż te, które dotyczą zagrożenia życia? Co się dzieje, gdy w naszej głowie każdego dnia odbywają się bitwy z potwornymi kolegami firmowymi, z koszmarnymi urzędnikami, z niemiłą panią w sklepie, ucieczki przedtem straszną sąsiadką itp.?

Twój twór reaguje od początku do końca tak, jak organizm naszego przodka na widok mamuta pędzącego na niego. Wszystkie siły mobilizowane są do tego, by ZABIĆ, UCIEC, bądź w późniejszych czasach rozwoju naszego mózgu, nie trafić PRZESZKODĘ lub uczynić PUŁAPKĘ.

Należy w tym miejscu wspomnieć, że polski prawdziwy umysł, nasza podświadomość, nie potrafi rozróżnić, czy to, co się dzieje w twojej głowie jest rzeczywistością, czy też wprost przeciwnie są to twoje myśli lub wyobrażenia. W związku z tym reaguje na każdą, KAŻDĄ twoją myśl, wspomnienie trudnej sytuacji, czy wyobrażanie sobie czegoś strasznego. alias złudzenie sobie ucieczki przed wspomnianą już straszną sąsiadką to nic innego, jak ucieczka nim jakiegoś rodzaju zagrożeniem. Wszelkie nasze siły obronne, hormony, które przyśpieszają, usprawniają w takich sytuacjach funkcjonowanie naszego ciała i zaczynają natychmiast cyrkulować w naszym krwioobiegu, działając zgodnie ze swoim przeznaczeniem.

Wszystko pięknie, ale co się dzieje, jeżeli takich sytuacji, o których sobie codziennie myślimy, mamy kilka, a nawet kilkanaście???

No przed chwilą – nasz przodek widać względnie sporadycznie pył realnie do czynienia z mamutem, tygrysem szablozębnym, czy też innym zagrożeniem, a my w swojej głowie mamy czasami jedno wielkie zakres bitwy. A hormony zgodnie z naszym poleceniem (bo twoja projekt to polecenie!) krążą i krążą, tedy po jakimś czasie takiej wiecznej gotowości czujemy się coraz to w wyższym stopniu zmęczeni, wypaleni. Nic nam się nie chce, nic nas nie cieszy, mąż dowolny takiś ble się stał, a angaż nie zając, tym samym prawdopodobnie poczekać. przypuszczalnie też być tak, że jeśli całokształt układa się dobrze, coraz to częściej myślimy i wyobrażamy sobie, co się przypuszczalnie wydarzyć po tym dobrym czasie – bo jednakże nic dobrego nie może być w użyciu tak długo…prawda? Brrrr…. znasz to? No tylko – ja też wiem, jak swobodnie zrezygnować z walki tym myślom, przekonaniom: Pewnie nie dam rady, jestem kiepska, nie uda mi się, co oni pomyślą, jak to będzie odebrane, jestem nieatrakcyjna/y dla nich/dla niego/dla niej itp.. Sprawdź ze sobą: Czy te myśli ci służą? Czy cię wspierają? Czy też może osłabiają cię i ograniczają? Zadawanie sobie tych pytań w momencie pojawiania się chaosu myślowego jest jedną z prostszych i co więcej skuteczniejszych technik radzenia sobie ze stresem. Możesz wypełnić wyboru, jaką drogą chcesz iść. Czy chcesz mieć dostęp do swojej siły, spokoju, radości, pewności, zaufania czy też do wątpliwości, lęku, chaosu….

DBAJ O jakość MYŚLI, WIZUALIZUJ!

Kiedy już pojawi się lęk, zasilanie – nie uciekaj, zostań i przyjrzyj mu się, a nadal zastanów się, co chcesz zamiast tego?

ZADAJ SOBIE PYTANIA:

 

• Co w tym momencie czuję, co się ze mną dzieje?
• Dlaczego to czuję?
• Co się za tym kryje – jaka potrzeba?

 

Np. Boję się, jak wypadnę na tej prezentacji, nie mogę spać, bez ryzyka mi się nie uda, z pewnością coś pomylę, zapomnę, pewnie będą lepsi itp.

CO TERAZ CZUJĘ?: Lęk, niepokój, napina się moje ciało -głównie kark, dłonie.

Acha, czuję lęk, bo POTRZEBUJĘ: pewności, że poprawnie wykonuję swoje zadania i  jestem cenionym pracownikiem. W związku z tym potrzebuję spokoju, stabilizacji, może wsparcia, prawdopodobnie lepszego przygotowania..

Kiedy znajdziemy, odkryjemy te potrzeby, które są żywe, ważne chwilowo w nas, to powinna pojawić się osłabienie (zazwyczaj westchnienie, głębszy oddech). Samo skupienie, uważność nakierowana na to, co się w danym momencie dzieje w nas, przynosi rozluźnienie i spokój.

Na poziomie głębszym twój rozum uzyskał informację – kazus OPANOWANA MAMUT ODSZEDŁ. Wiadomo, jak sobie z nim radzić, jak go odstraszyć lub okazało się, że nie jest taki alarmujący – strach ma wielkie oczy! I od czasu do czasu to nic więcej. stworzenie wraca do równowagi.

POZNAJ SWOJE REAKCJE

Jak reagujesz na stres?

Opisz, co historia się z tobą,  kiedy czujesz, że jesteś w stresie? Co się dzieje z twoim ciałem?

……………………………………………………………………………………………………………………………….

Co się historia z twoim umysłem – jakie masz myśli w stresie, czy one mobilizują cię do działania, wspierają czy ograniczają?

………………………………………………………………………………………………………………………………..

Jakie są najwcześniejsze objawy związane ze stresem?

…………………………………………………………………………………………………………………………………

Poznaj dobrze siebie: co mówi twoje ciało, w jaki wybieg cię informuje o tym, że coś się z tobą dzieje? ktoś oznaka cielesny (spocone dłonie, oziębłość w ustach, bezsenność) jest INFORMACJĄ! USŁYSZ JĄ, ZROZUM. To, że kupisz sobie kolejny blocker potu, czy tabletki nasenne nic nie da, no choć nie za wiele -sytuacja i tak nie ulegnie zmianie. Przyjrzyj się temu, co wywołuje w tobie takie reakcje, pracuj nad codzienną UWAŻNOŚCIĄ!

Ćwiczenie, które być może ci w tym pomóc:

Codziennie o świcie i wieczorem, a najlepiej coraz w trakcie dnia, usiądź na moment lub stojąc zatrzymaj i skoncentruj swoja uwagę  i pomyśl, zaobserwuj: Co chwilowo czuję, co się teraz ze mną dzieje?. Zacznij od ciała. Zauważaj każdą zmianę, każde wrażenie. Po kilku dniach będziesz słyszeć, głowić się najsubtelniejsze sygnały płynące od ciebie. Czyż to nie jest cudowna przygoda: POZNAWANIE SIEBIE?!

ZOBACZ, CO CI SŁUŻY?

Zachęcam, żebyś poszukał/a swoich sposobów na twój stres. Każdy stres, każda nasza oddźwięk jest niepowtarzalna, ale im lepiej siebie poznasz i dopasujesz środki zaradcze, tym większa  szansa, że coraz to szybciej i skuteczniej będziesz odpowiadać na stres. To nie jest prawda, że ktoś się relaksuje w sąsiedztwie muzyce relaksacyjnej – poszukaj swojej muzyki, która wesprze cię w utrzymaniu, pogłębieniu danego nastroju. Nie ktoś zapach, który alokowany jest do wyciszenia umysłu będzie dla służył tez tobie poszukaj swojego zapachu, koloru…..

Jak myślisz teraz: TWÓJ STRES TO TWÓJ druh CZY WRÓG? A JAK CHCESZ MYŚLEĆ? WYBÓR należy DO CIEBIE!

 

---

Ewa Wiśniewska Brzoza

 

Pedagog, doradca rozwoju osobistego (life i business-coach), doradca ds. rekrutacji i szkoleń, zawodowiec w zakresie zarządzania kadrami, trener. W zawodzie aktywnie pracuje od 13 lat. bez ustanku pogłębia swoją wiedzę i doskonali praktykę.

Twórca wielu programów szkoleniowych i artykułów, dotyczących komunikowania się, rozwiązywania konfliktów, sztuki sprzedaży, asertywności, radzenia sobie ze stresem, motywacji, negocjacji.

Wiedzę swoją zdobyła na studiach pedagogicznych UŁ, studiach podyplomowych z zakresu Zarządzania Kadrami w Wyższej Szkole Bankowej w Poznaniu, stażu socjoterapeutycznym i stażu NLP (Instytut Psychoterapii NLP – Wrocław). Absolwentka studium  Porozumienia bez Przemocy (PBP).

W trakcie szkolenia i certyfikacji Coacha, podług programu  The Art and Science of Coaching na UJ.

Członek Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, Towarzystwa Psychoonkologicznego, Instytutu Zarządzania i Management Mastery Club w pobliżu Harvard Business Review Polska.

Od 1998r. prowadzi własną firmę szkoleniowo-doradczą.

Mistrz pragmatyk sztuki NLP, Terapeutka metody NLP i RTZ, KINEZJOLOG, ZEN-COACH.

www.twojtrener.com

---

 

 

źródło: Stres #8211; ziom czy wróg?

RSS

Prawa pracownika

08.01.12

 

Zdarza się, że w przedsiębiorstwach dochodzi do łamania praw pracownika. Jakie nadużycia/naruszenia Pana zdaniem mają położenie najczęściej?

Zakres naruszeń praw pracownika jest ogromnie szeroki, ale z reguły są to nieprawidłowości związane z nieprzestrzeganiem czasu pracy, niewypłacaniem wynagrodzeń, nieprzestrzeganiem przepisów bhp i wadliwie prowadzoną dokumentacją pracowniczą.

Warto podkreślić, że masa działań przedsiębiorcy (pracodawcy) nie przestrzegającego praw pracowników prawdopodobnie zatrzymać się zakwalifikowanych jako wykroczenie, a nawet przestępstwo. W konsekwencji tego pracodawca wzdłuż sankcji wynikających z przepisów prawa pracy w szczególności Kodeksu pracy prawdopodobnie wciąć także przykre konsekwencje wynikające z  Kodeksu cywilnego, innych ustaw, ale dodatkowo te najdalej idące z Kodeksu karnego.

W tym miejscu wskazane jest się zwrócić do sprawozdania Głównego Inspektora Pracy z działalności Państwowej Inspekcji Pracy za rok 2010, z którego wynika, że spośród ujawnionych w 2010 r. w toku kontroli naruszeń prawa – 88 tys. stanowiły wykroczenia przeciwko prawom pracownika.              W 2009 r. były to 85,4 tys., w 2008 r. – 79,2 tys. Stwierdzono je u 22,1 tys. pracodawców, tj. u 43 % kontrolowanych (w 2009 r. – i u 43 %).

W 2010 roku inspektorzy pracy skierowali do organów prokuratury 1224 zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa (w 2009 r. – 1139).

Z powyższego zestawienia wynika więc, że abstrahując od działań pokontrolnych, które zostały zastosowane, wolumen ujawnianych wykroczeń i przestępstw przeciwko prawom pracownika co roku lekko wzrasta. Niepokojącym jest fakt, iż poniekąd aż jedna druga kontrolowanych pracodawców dopuszcza się naruszeń prawa.

Czy polscy personel potrafią bronić swoich praw, czy też może wolą nie stąpać po kruchym lodzie utraty pracy?

Problem jest ogromnie skomplikowany i wynika ze stosunku tzw. podległości służbowej. zatrudniony jest podporządkowany od pracodawcy w szczególności od warunków pracy i płacy, jakie pracodawca mu zaproponuje. pracobiorca jest podmiotem zwłaszcza chronionym w sporach z pracodawcą, bo jest uznawany za jednostkę słabszą stosunku pracy. Z tego powodu podlega on szczególnej ochronie a kodeks przyznają mu wiele praw, które pracodawca dłużny przestrzegać. W rzeczywistości jest z tym różnie, czego najlepszym dowodem są wyżej przedstawione dane statystyczne.

Niestety bardzo notorycznie zatrudniony nie potrafi bronić swoich praw z obawy przed utratą pracy. opodal naruszeń ze strony pracodawcy, personel godzą się na ruch pracodawcy niezgodne z przepisami wiedząc,  że sytuacja na rynku pracy w Polsce jest trudna i na punkt pracownika, jaki podejmie obrony swoich praw w konsekwencji czego przypadkiem pozostać zwolniony, czeka już inna osoba. skutkiem tego załoga wolą częstokroć przemilczeć fakt naruszeń.

W praktyce bywa w większości wypadków tak, że nie prędzej w momencie kiedy pracownik, otrzyma wyrażenie umowy o pracę albo zostanie zwolniony bez wypowiedzenia, dochodząc swoich praw i broniąc swoich racji, ujawnia nieprawidłowości i naruszenia przepisów prawa, których dopuścił się pracodawca. Jest to spowodowane tym, że pracownik nie ma już w tym momencie nic do stracenia i stara się uczynić wszystko, aby pokazać swoje racje.

 

Jeśli już jakieś sprawy trafiają przedtem sąd, czego zwykle dotyczą konflikty?

Najczęściej są to sprawy dotyczące wynagrodzenia za pracę, czasu i wymiaru pracy, wypowiedzenia umowy o pracę, odszkodowania. Rzadziej są to sprawy związane z urlopami pracowniczymi a również wypadkami w pobliżu pracy.

Gdzie pracownicy, których prawa są łamane, mogą gonić pomocy?

Podstawowym organem powołanym do sprawowania nadzoru i kontroli przestrzegania prawa pracy, w szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy jest Państwowa Inspekcja Pracy. Tak z tej przyczyny ktoś pracownik, którego prawa są łamane być może zgłosić się do PIP, która może nieuczciwego pracodawcę ukarać mandatem a co więcej wycelować przeciwko niemu sprawę do sądu.

Pracownik, który nie wie, jaką drogę wyselekcjonować i co zrobić, iżby zapobiec łamaniu jego praw, przypuszczalnie zgłosić się do Państwowej Inspekcji Pracy i utrzymywać się poradę prawną. Porady prawne są bezpłatne, możne je otrzymać telefonicznie, za pośrednictwem poczty elektronicznej lub sam jeden w okręgowych inspektoratach pracy w każdym województwie, a również w ich oddziałach terenowych. lista okręgowych inspektoratów i oddziałów terenowych natomiast inne grunt dla pracowników informacje dostępne są na stronie internetowej Państwowej Inspekcji Pracy www.pip.gov.pl.

Warto w tym miejscu zasygnalizować, że pracownik może złożyć do PIP skargę na pracodawcę, która stanowi prawie że alternatywę pozwu do sądu pracy. jest dozwolone to dopuścić się samemu osobiście, za pośrednictwem poczty tradycyjnej lub elektronicznej lub faksu. Skarga powinna zawierać:

 

1. miejscowość i datę sporządzenia skargi,
2. adres inspektoratu do którego kierujemy skargę
3. imię i nazwisko, miejsce zamieszkania osoby składającej skargę,
4. nazwę i adres zakładu pracy,
5. opis sytuacji – odmiana nieprawidłowości, zarzuty poniżej pracodawcy, daty, godziny, okoliczności, itp.,
6. kwotę zaległości – jeżeli chlebodawca nie wypłaca wynagrodzenia.

 

Co grunt nie trzeba się obawiać tego trybu postępowania, gdyż Państwowa dozór Pracy gwarantuje osobie, która złoży skargę anonimowość, niechybnie że postać ta wyrazi pisemną zgodę na wykrycie informacji, że ochrona jest przeprowadzana w związku ze złożoną za pomocą nią skargą.

Pomocy mogą przekazać pracownikowi także związki zawodowe i różnego rodzaju stowarzyszenia np. ochrony pracy, antymobbingowe, których głównym zadaniem jest zapobieganie łamaniu praw pracowniczych. W praktyce wygląda to w ten sposób, że stosunki i stowarzyszenia w te pędy podejmują interwencję u pracodawcy, wzywając go do zaprzestania łamania praw pracowników, a jeżeli pracodawca potem nie przestrzega przepisów – zawiadamiają PIP.

Pracownik być może sam dochodzić swoich praw przedtem sądem pracy. Z uwagi na to, iż w sporze z pracodawcą zatrudniony jest uznawany za jednostkę słabszą, ustawodawca przewidział szereg uregulowań prawnych korzystnych dla pracownika. Jednym z nich jest abolicja z opłat powództw pracowników przeciwko pracodawcom, za wyjątkiem spraw odwoławczych (apelacyjnych) i spraw, w których plus przedmiotu sporu przekracza 50.000 zł.

Słyszy się kiedy niekiedy o tzw. mobbingu w pracy. Czym tak nie inaczej jest to upiór i kiedy możemy rozmawiać o jego wystąpieniu?

Mobbing jest niby jednym z przejawów dyskryminacji. Zgodnie z art. 943 § 2 Kodeksu pracy mobbing oznacza działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu zniszczenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników.

Zakres działań, które mogą zostać uznane za mobbing jest tak owszem nader ogromny i stanowi uczciwy katalog. Takimi działaniami może być          np.: ciągłe krytykowanie pracownika, ustne groźby i pogróżki, zaczepianie, celowe wprowadzanie w błąd, prześladowanie, ośmieszanie, poniżanie, obarczanie pracownika zbyt dużą odpowiedzialnością, dawanie zadań przerastających jego możliwości i kompetencje, itp., kończąc na agresji fizycznej.

Generalnie mobbing jest procesem długotrwałym, uznaje się, że ma obowiązek otrzymać nawet 6 miesięcy, bo nie prędzej na przestrzeni kilku miesięcy i na podstawie wielu warunki można zdawać sobie sprawę charakter czynności podejmowanych dzięki mobbera. W orzecznictwie Sądu Najwyższego acz został wyrażony pogląd, że długotrwałość nękania i zastraszania pracownika musi być rozpatrywana w droga zindywidualizowany i pomnieć warunki konkretnego przypadku. Nie jest możliwe sztywne wskazanie minimalnego okresu niezbędnego do wystąpienia mobbingu. Dla oceny długotrwałości istotny jest moment wystąpienia skutków nękania lub zastraszania pracownika oraz wytrwałość i stopień nasilenia tego rodzaju działań.

Tak przeto podsumowując, wszystkie ustawowe przesłanki mobbingu wymienione powyżej muszą być spełnione w sumie i powinny pozostać wykazane przez pracownika. Ponadto nie da się tak w istocie stwierdzić żadnego wzoru ani szablonu, dzięki któremu będziemy mogli odczytać, czy mamy do czynienia ze zjawiskiem mobbingu czy też nie. Każda sprawa będzie musiała być rozpatrywana indywidualnie, a ocena, czy nastąpiło nękanie i zastraszanie pracownika, czy działania te miały na celu i mogły czy też doprowadziły do zaniżonej oceny jego przydatności zawodowej, do jego poniżenia, ośmieszenia, izolacji lub wyeliminowania z zespołu współpracowników, musi się motywować na kryteriach obiektywnych.

Co grunt podmiotem działań mobbingowych może być zaledwie pracownik. Mobberem prawdopodobnie być współpracownik lub grupa współpracowników, kierownik, pracodawca.

Generalnie rezonans mobbingowi należy do podstawowych obowiązków pracodawcy i powinien on troszczyć się o to, aby w jego zakładzie pracy nie powstały zdolność sprzyjające mobbingowi. obciążenia za stosowanie mobbingu spoczywa na każdym pracodawcy, nawet chyba że nie był sam zaangażowany w stosowanie mobbingu i nie orientował się, iż mobbing jest praktyczny wobec pracowników u niego zatrudnionych.

Brak odpowiednich działań ze strony pracodawcy w tym zakresie może owocować obowiązkiem zapłaty pracownikowi zadośćuczynienia lub odszkodowania.

Czego będzie potrzebował pracownik, by przed sądem wykazać pracodawcy naruszenie swoich praw?

Mobbing nie jest zdarzeniem jednorazowym, jakkolwiek jest to proces, który być może się rąbać w ciągu kilu miesięcy. Przede wszystkim pracownik, żeby wykazać przedtem sądem, że padł ofiarą mobbingu będzie potrzebował jak najwięcej dowodów mobbingu.  Wystąpienie do sądu bez posiadania niezbitych dowodów narazi pracownika na przegraną. Tak w takim razie wbrew tego, że konsekwencją mobbingu może być akcja pod wpływem lęku, obawy, silnego wzburzenia emocjonalnego, aby jak najpełniej i jak najbardziej obiektywnie wzbogacić to zjawisko, wypada robić w sposób rozważny, przemyślany. należy opracować jakąś strategię działania, droga zbierania dowodów, a co najważniejsze poszukać jak najwięcej życzliwych nam osób, naszych sojuszników. Być może dodatkowo inne osoby w naszej firmie są ofiarami mobbingu i tak samo jak my potrzebują pomocy. Być przypuszczalnie należy również poszukać pomocy wśród przyjaciół, wśród rodziny. Warto skonsultować sprawę ze związkami zawodowymi, chyba że działają u danego pracodawcy. Można się również udać do stowarzyszenia antymobbingowego. Te działania pozwolą na odciążenie osoby mobbingowanej przede wszystkim pod kątem psychicznym, co pozwoli na bardziej racjonalne działanie.

Gdy pracownik dostrzeże, że staje się ofiarą mobbingu, powinien cechować dokładnie z datami i godzinami zdarzenia, jakie spotkały go ze strony mobbera. ma obowiązek plus starać się wsiąść w tytuł własności jak największej ilości dokumentów pisanych. W tym celu powinno się się kontaktować z mobberem, w szczególności chyba że to będzie zarządca pracownika, na piśmie, aby móc w dalszym ciągu dowieść np.: absurdalne albo poniżające zadania jakie są nakładane na pracownika. zatrudniony przypuszczalnie również wykorzystać w postępowaniu sądowym zaświadczenia, listy, wydruki e-maili, itp.

Możliwy do wykorzystania jest również argument z zeznań świadków, niemniej w praktyce bywają z tym częstokroć trudności. Świadkowie są ogromnie przydatni w sądzie, ale cyklicznie pracownicy, którzy dochodzą swoich roszczeń z tytułu mobbingu nie nieustannie mogą na nich liczyć. Bierze się to z tego, że osoby powołane na świadków są nieodróżnialny okres pracownikami pozwanego pracodawcy i nie chcą za ogromnie składać zeznania lub ich zeznania ze względu na presję pracodawcy nie są zawsze zgodne z prawdą. Wydaje się, że najlepszym rozwiązaniem będzie desygnacja na świadków byłych pracowników danego pracodawcy.

Dopuszczalnymi dowodami są również wszelkiego rodzaju nagrania audio-video pochodzące z magnetofonów, dyktafonów, telefonów, komputerów, kamer przemysłowych, monitoringu, ale należy pamiętać, że podlegają one kontroli sądu i to sąd decyduje o ich dopuszczeniu.

Poza dowodami działania ściśle mobbingowego, pracobiorca powinien cierpliwie kumulować także wszystkie dowody szkody poniesionej z wykorzystaniem niego z powodu mobbingu, dotyczące przykładowo niezapłaconych godziny nadliczbowych, niesłusznie potrąconych premii, itp. wypada i gromadzić i dokumentować koszty wizyt lekarskich, leków, porad prawnych, swoich ale dodatkowo swojej rodziny, gdyż także osoby najbliższe mogą wytrzymywać z racji mobbingu.

Na zapewne w znaczący podejście pomoże to w zasądzeniu odszkodowania za mobbing, bo trzeba pamiętać, że mobbing trudno jest pokazać poprzednio sądem i nader łatwo znieść dowody nieprzygotowanego do sprawy pracownika, w związku z tym jeszcze raz należałoby podkreślić, że trzeba działać w droga zamierzony i trzeźwo myślący i jak najlepiej przyrządzać się pod względem dowodowym nim wystąpieniem przeciw pracodawcy na drogę sądową.

Czego przypuszczalnie się spodziewać pracownik, który udowodni zanim sądem łamanie swoich praw?

Jeśli chodzi o działania mobbingowe, to pracodawca może narazić się obciążenie odszkodowawczą na zasadach prawa pracy zaś jednocześnie na zasadach prawa cywilnego.

Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, pracownik, u którego mobbing wywołał rozstrój zdrowia, prawdopodobnie dochodzić od pracodawcy odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia. zapędy o zadośćuczynienie nie jest zatem uwarunkowane stosowaniem mobbingu pod pracownika ale rozstrojem zdrowia będącym skutkiem stosowania mobbingu. Tak jak już było wspomniane, towar dowodu będzie w tym przypadku spoczywał na pracowniku.  Pomocna w tym zakresie, a wręcz konieczna będzie opinia biegłego z zakresu medycyny (najczęściej psychologa lub psychiatry), która wykaże, czy i w jakim stopniu mobbing praktyczny poniżej pracownika wywołał u niego rozstrój zdrowia. Tak wskutek tego już same przepisy prawa pracy stanowią samodzielną podstawę odpowiedzialności pracodawcy polegającą na wypłaceniu zadośćuczynienia. przecież zgodnie z orzecznictwem  Sądu Najwyższego, sądy pracy przy zasądzaniu odpowiednich kwot tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę spowodowaną mobbingiem  winny kierować się zasadami i kryteriami wypracowanymi w judykaturze sądów cywilnych w zakresie orzekania o zadośćuczynieniu za doznaną krzywdę, jak i kompensaty szkody wywołanej rozstrojem zdrowia na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego.

Co do samej wysokości zadośćuczynienia,  określonej mianem odpowiedniej, to w skrócie dać do zrozumienia należy, że podejmować decyzję o tym będzie przede wszystkim nasilenie doznanej krzywdy i wszystkie warunki z nią związane inaczej całokształt sprawy.

Ponadto, pracownik, który ucierpiał z przyczyny mobbingu prawdopodobnie wypowiedzieć umowę o pracę w trybie natychmiastowym, bez wypowiedzenia a żądać od pracodawcy odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę. Co ważne, o czym powinno się zasygnalizować już na wstępie omawiania odszkodowania, jego górna granica nie jest prawem określona, wobec tego nie musi się ono hamować lecz do kwoty najniższego wynagrodzenia, toteż warto dokładnie zebrać  i podeprzeć dowody poniesionej szkody. W tym przypadku wręcz przeciwnie jedną przesłanką warunkującą kupno roszczenia o odszkodowanie na podstawie przepisów prawa pracy będzie wobec tego wydarzenie rozwiązania stosunku pracy na rezultat mobbingu. między mobbingiem a rozwiązaniem stosunku pracy musi zachodzić związek przyczynowy a pracobiorca dochodzący odszkodowania musi mobbing udowodnić. deklaracja pracownika o rozwiązaniu umowy o pracę powinno być dokonane na piśmie i nazywać mobbing jako przyczynę uzasadniającą droga umowy.

Warto na uboczu wspomnieć, że mobbing jest wręcz przeciwnie jednym z przejawów dyskryminacji. również jednym z podstawowych obowiązków pracodawcy jest równe traktowanie pracowników a odzew dyskryminacji. załoga powinni być równo traktowani w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku pracy, warunków zatrudnienia, awansowania oraz dostępu do szkolenia w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych, w szczególności bez względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, konduita etniczne, wyznanie, orientację seksualną, a również bez względu na angaż na okres określony lub makietowy czy też w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy. Równe traktowanie w zatrudnieniu oznacza niedyskryminowanie w jakikolwiek sposób, bezpośrednio lub pośrednio. Przejawem dyskryminowania jest i molestowanie, czyli zachowanie, którego celem lub skutkiem jest naruszenie godności czy też zastraszenie, wrogość, poniżenie lub upokorzenie pracownika. Szczególnym rodzajem molestowania jest molestowanie seksualne. W rozumieniu Kodeksu pracy, jest to każde niepożądane behawior o charakterze seksualnym lub odnoszące się do płci pracownika, którego celem lub skutkiem jest pogwałcenie godności lub zniszczenie albo upokorzenie pracownika.

Osoba dyskryminowana, poniżej której pracodawca naruszył zasadę równego traktowania w zatrudnieniu, ma ustawa do odszkodowania nie niższego niż minimalne płaca za pracę, jednakowo jak zadośćuczynienie za mobbing.

Kiedy możemy mówić o naruszeniu praw pracownika?

W wielu przypadkach jest dozwolone powiedzieć o naruszeniu praw pracownika. bez liku działań pracodawcy, kto nie przestrzega praw pracownika przypadkiem zostać zakwalifikowanych jako wykroczenie, a nawet przestępstwo.

Osoby, które dopuszczają się wykroczeń lub przestępstw przeciwko prawom pracownika będą ponosić obciążenia również wtedy, kiedy będą wykonywać z winy umyślnej, jak i nieumyślnej.

Za wykroczenia przeciw  prawom pracownika odpowiada chlebodawca lub osoba działająca w jego imieniu. Za niektóre wykroczenia będą i odpowiedzialne osoby, które są zobowiązane do dbania o adekwatny jakość bezpieczeństwa i higieny pracy lub kierujący pracownikami bądź innymi osobami.

Wykroczenia przeciwko prawom pracownika zagrożone są karą grzywny od 1000 zł do 30 000 zł.

Zgodnie z art. 281 Kodeksu pracy, o wykroczeniu przeciwko prawom pracownika możemy powiadać w sytuacji, gdy osoba będąca pracodawcą lub działająca w jego imieniu zawiera umowę cywilnoprawną w warunkach, w których (zgodnie z art. 22 §1 Kodeksu pracy) powinna być zawarta umowa o pracę. Wykroczeniem jest i niepotwierdzenie na piśmie zawartej z pracownikiem umowy o pracę. wskazane jest w tym miejscu przypomnieć, że jeżeli układ o pracę nie została zawarta na piśmie, zgodnie z art. 29 §2 Kodeksu pracy, pracodawca powinien najpóźniej w dniu rozpoczęcia pracy przez pracownika potwierdzić na piśmie ustalenia co do rodzaju umowy i jej warunków.

Bezprawnym działaniem jest plus wypowiedzenie lub rozwiązanie z pracownikiem stosunku pracy bez wypowiedzenia z rażącym naruszeniem przepisów prawa pracy, a tedy w szczególności:

 

• niezachowanie wymagań formalnych dotyczących okresu wypowiedzenia,
• nierespektowanie zakazu wypowiadania umowy o pracę niektórej kategorii pracowników oraz w czasie urlopu pracownika lub innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy,
• brak formy pisemnej wypowiedzenia tudzież absencja wskazania przyczyny wypowiedzenia, której oznaczenie jest obowiązkowe w sytuacji wypowiedzenia umowy o pracę na Chronos nieokreślony.

 

Przy okazji trzeba dodać, że w przypadku bezprawnego wypowiedzenia lub rozwiązania stosunku pracy, pracobiorca przypuszczalnie nabiec do sądu pracy z żądaniem orzeczenia o bezskuteczności wypowiedzenia, przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie.

Pracodawca nie przypuszczalnie też stosować przy pracowników innych kar niż przewidziane w przepisach prawa pracy o odpowiedzialności porządkowej pracowników. Przypomnijmy, że mogą to być kara upomnienia, kara nagany lub grzywna pieniężna.

Wykroczeniem jest naruszenie przepisów o czasie pracy, np.: wina limitów zatrudnienia w godzinach nadliczbowych w roku kalendarzowym, niezapewnienie pracownikowi minimalnego nieprzerwanego odpoczynku, wina dopuszczalnych norm czasu pracy. Wykroczeniem w związku z naruszeniem uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem będzie np.: nieudzielenie pracownikowi urlopu wychowawczego lub macierzyńskiego, zatrudnianie kobiety w ciąży w godzinach nadliczbowych bądź w porze nocnej.

Naruszenie przepisów o zatrudnianiu młodocianych jest i wykroczeniem i przypuszczalnie odnosić się przykładowo zatrudniania młodocianego w godzinach nadliczbowych lub w porze nocnej, zatrudnianie młodocianych obok pracach wzbronionych.

Nieprowadzenie dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy natomiast akt osobowych pracowników oraz pozostawianie dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy zaś akt osobowych pracowników w warunkach grożących uszkodzeniem lub zniszczeniem stanowi wykroczenie przeciwko prawom pracownika.

O naruszeniu praw pracownika, stanowiących naruszenie z art. 282 Kodeksu pracy, możemy mówić także wtedy, gdy osoba na której ciąży obowiązek realizacji określonych uprawnień pracowniczych:

 

• nie wypłaca w ustalonym terminie wynagrodzenia za pracę lub innego świadczenia przysługującego pracownikowi albo uprawnionemu do tego świadczenia członkowi rodziny pracownika, wielkość tego wynagrodzenia lub świadczenia bezpodstawnie obniża albo dokonuje bezpodstawnych potrąceń,
• nie udziela przysługującego pracownikowi urlopu wypoczynkowego lub bezpodstawnie obniża aspekt tego urlopu,
• nie wydaje pracownikowi świadectwa pracy.

 

Ponadto osoba, która pomimo obowiązkowi nie wykonuje podlegającego wykonaniu orzeczenia sądu pracy lub ugody zawartej przedtem komisją pojednawczą lub sądem pracy, dodatkowo popełnia pogwałcenie przeciwko prawom pracownika.

W art. 283 § 1 Kodeksu pracy została sformułowana zasada, że naruszenie przepisów lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy jest zawsze wykroczeniem, chyba że dopuszcza się go figura będąca odpowiedzialna za ich stan w zakładzie pracy albo kierująca pracownikami. mandat za naruszenie prawdopodobnie zostać zastosowana oraz wobec osoby, która mimo obowiązkowi nie zawiadamia inspektora pracy i inspektora sanitarnego we właściwym terminie o szczegółach dotyczących prowadzonej działalności, w tym o sposobach spełniania wymagań wynikających z przepisów bhp, a również o zmianach związanych z miejscem, rodzajem, zakresem, a przede wszystkim z technologią i profilem produkcji.

Także osoba, która pomimo obowiązkowi nie zapewnia, aby konstrukcja lub przebudowa obiektu, w którym mają być pomieszczenia pracy, była wykonywana na podstawie projektów uwzględniających wymagania bhp, zaopiniowanych z wykorzystaniem uprawnionych rzeczoznawców, dopuszcza się wykroczenia.

Ten, kto:

 

1. wyposaża stanowiska pracy w maszyny i urządzenia techniczne lub dostarcza pracownikom środki ochrony indywidualnej nie spełniające wymagań dotyczących oceny zgodności,
2. stosuje

 

 

• materiały i procesy technologiczne bez uprzedniego ustalenia stopnia ich szkodliwości dla zdrowia pracowników i bez podjęcia odpowiednich środków profilaktycznych,
• substancje i preparaty chemiczne nieoznakowane w fortel czytelny pozwalający na ich identyfikację,
• niebezpieczne substancje i niebezpieczne preparaty bez oznakowania natomiast bez opakowań zabezpieczających przedtem ich szkodliwym działaniem, wybuchem lub pożarem, podlega karze grzywny w trybie postępowania w sprawach o wykroczenia.

 

Naruszeniem praw pracowniczych, stanowiącym wykroczenie jest też niewywiązanie się z obowiązku zawiadomienia inspektora pracy, prokuratora lub innego właściwego organu o wypadku przy pracy lub innym mającym związek z pracą i mogącym być uznanym za casus blisko pracy, a oraz każdym innym wypadku pod ręką pracy, niezawiadomienie o chorobie zawodowej lub podejrzeniu o takiej chorobie jak też przedstawianie niezgodnych z prawdą informacji, dowodów lub dokumentów dotyczących wypadków i chorób.

Obowiązek wykonania w oznaczonym terminie nakazu organu Państwowej Inspekcji Pracy, a plus funkcja nieutrudniania działalności organu PIP (w szczególności prowadzenia wizytacji zakładu pracy lub udzielania informacji niezbędnych do wykonywania jej zadań), jeżeli zostanie naruszony, będzie podlegać sankcjom wykroczenia przeciwko prawom pracowniczym, podobnie jak dopuszczenie do wykonywania pracy lub innych zajęć zarobkowych dziecka, które nie ukończyło 16 lat, bez zgody właściwego inspektora pracy.

Najpoważniejsze naruszenia praw pracownika są przestępstwami. Przestępstwom przeciwko prawom osób wykonujących pracę zarobkową został poświęcony rozdział XXVIII Kodeksu karnego.

Za przestępstwa przeciwko prawom pracownika grozi grzywna grzywny, kara ograniczenia wolności a nawet kara pozbawienia wolności do lat 3.

Zgodnie z art. 218 Kodeksu karnego przestępstwo przeciwko prawom pracownika popełnia osoba, która wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, złośliwie lub uporczywie narusza prawa pracownika wynikające ze stosunku pracy lub ubezpieczenia społecznego. Za popełnienie takiego czynu grozi kara grzywny, ograniczenia wolności ewentualnie pozbawienia wolności do lat 2. Obowiązkiem pracodawcy jest ponowne praca pracownika po przywróceniu go do pracy.

Osoba wykonująca czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, odmawiająca ponownego przyjęcia do pracy pracownika, o którego przywróceniu orzekł odpowiedni narząd podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do roku.

Kodeks poddany penalizuje dodatkowo sytuację, w której wyżej wymieniona osoba, a będzie nią tak bywa pracodawca, będąc zobowiązanym orzeczeniem sądu do wypłaty wynagrodzenia za pracę lub innego świadczenia ze stosunku pracy, obowiązku tego nie wykonuje. Za popełnienie tego przestępstwa ustawodawca przewidział grzywnę, karę ograniczenia wolności ewentualnie pozbawienia wolności aż do lat 3.

W art. 219 Kodeksu karnego ustawodawca odrębnie ustalił odpowiedzialność za naruszenie przepisów o ubezpieczeniach społecznych. czyn zabroniony to popełnia ten, kto nie zgłasza, co więcej za zgodą zainteresowanego, wymaganych danych lub zgłasza dane nieprawdziwe, które mają wpływ na ustawa do świadczeń lub ich wysokość. Za popełnienie tego przestępstwa grozi grzywna, kara ograniczenia wolności bądź pozbawienia wolności do 2 lat.

W art. 220 Kodeksu karnego została określona obciążenia karna osoby, która będąc odpowiedzialna za bezpieczeństwo i higienę pracy, nie dopełnia ciążącego na niej obowiązku za pośrednictwem co naraża pracownika na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Uchybienia w tym zakresie podlegają karze pozbawienia wolności do lat 3. przestępstwo to może pozostawać popełnione podobnie jak z winy umyślnej, jak i nieumyślnej. jeśli sprawca działa nieumyślnie, podlega łagodniejszej odpowiedzialności – grzywnie, karze ograniczenia wolności ewentualnie pozbawienia wolności do roku. W sytuacji kiedy sprawca dobrowolnie uchyli grożące pracownikom niebezpieczeństwo, nie grozi mu żadna kara.

Ponadto prawo prawa pracy nakładają na pracodawcę określone obowiązki w sytuacji gdy na terenie zakładu pracy dojdzie do wypadku w sąsiedztwie pracy bądź u pracownika ujawni się choróbsko zawodowa. Osoba, która nie zważając na obowiązkowi nie zawiadomi o wystąpieniu takiej sytuacji właściwego organu lub nie sporządzi lub nie przedstawi wymaganej dokumentacji będzie podlegała grzywnie do 180 stawek dziennych albo karze ograniczenia wolności.

Co ważne, przestępstwa przedstawione powyżej są przestępstwami publicznoskargowymi, a dlatego ściganymi z urzędu, tak w związku z tym nie jest wymagane, aby pracownik składał wniosek o ściganie.

 

źródło: Prawa pracownika

RSS